Attack Of The Quasars

Icon

In girum imus nocte et consumimur igni

Νοεμβρίου 27, 2009 • 23:58 15

Pet Love #98023

Τα ασανσέρ.

Στα 30 χρόνια ζωής μου τώρα βρίσκομαι μόλις στο δεύτερο σπίτι με ασανσέρ (το διαμέρισμα του πρώτου δεν το πιάνω γιατί δεν μπήκα ποτέ στο ασανσέρ).

Γουστάρω να πατάω τα κουμπάκια (και πες με καθυστερημένη αν θες, μοναδικέ μου αναγνώστη). Ξετρελαίνομαι στις περιπτώσεις που παίζει μουσική ασανσέρ (ίζι λίσενινγκ διασκευές για 3 συνθετικά βιολιά και λίγο εμετό).

Αγαπώ τον υπόκωφο ήχο που κάνει όταν σταματάει (ββββουμφ). Πορώνομαι με τα καινούργια και λατρεύω τα παλιά. Διακρίνω τις μικρές διαφορές στην πίεση που χρειάζονται τα κουμπάκια τα τουρλωτά, τα κουμπάκια τα βαθουλωτά, τα κουμπάκια τα μεταλλικά, τα κουμπάκια τα διαφανή…

Ξεφεύγω με τα διαφανή (τύπου πολυκαταστημάτων/μπίζνες μπίλντινγκζ), ψιλοφρικάρω σ’ αυτά με τις εσωτερικές πόρτες…

Το καλύτερο όμως βιώνουν αυτοί (έχω δει 2 περιπτώσεις) που η εξώπορτα του σπιτιού τους είναι η πόρτα του ασανσέρ!! Δηλαδή, μπαίνεις στο κτήριο, μπαίνεις στο ασανσέρ, πατάς κουμπί, ανοίγεις πόρτα και ΤΣΟΥΠ! είσαι στο χωλ!

Το χειρότερο είναι κάποιοι αναίσθητοι που γεμίζουν το ασανσέρ με βρώμα (βλ. σκουπίδια, πορδίτσες, τσιγαρίλα).

Αν και μ’ αρέσει, το φοβάμαι κιόλας.

Δεν είναι δα ότι σκέφτομαι κάθε φορά που μπαίνω μέσα, όλες τις πιθανές περιπτώσεις στις οποίες κάτι θα μπορούσε να πάει στραβά. Όχι. Αυτό το έχω ξεπεράσει. (xD) Απλά ε, δεν είναι και το πιο φυσικό να μπαίνεις σ’ ένα κουτί που πηγαίνει πάνω κάτω.

Νέβερδελες. Τ’ αγαπώ το ασανσέρ.

Filed under: pet loves

Νοεμβρίου 16, 2009 • 23:56 10

My first Discworld Convention! <3

Είναι Δευτέρα και σχεδόν δεν το πιστεύω ότι μόλις πριν μία εβδομάδα ήμουν στη μαγευτική Ιρλανδία παρέα με ένα μάτσο Πρατσετοπαθείς.

Πάρε μια γεύση του πως ήταν, μοναδικέ μου αναγνώστη:

Το convention έγινε σε ένα χωριουδάκι της Δυτικής Ιρλανδίας…

IMG_0007

Πανέμορφο, καταπράσινο κι ας μην είχε καθόλου ήλιο, βροχερό και χαριτωμένο.

Πήρε αρκετόν χρόνο να εγκλιματιστώ αλλά η κατραπακιά ήρθε όταν εμφανίστηκε ο PTerry…

Δεν το πίστευα ότι ήταν μπροστά μου ο Terry Pratchett!

Ο ίδιος, ο Bernard Pearson, ο Jack Cohen και ο Colin Smythe, μας είπαν ιστορίες απίστευτου κάλλους, τις οποίες ακούσαμε σαν παιδάκια, με ανοιχτά στόματα και κραυγές του τύπου “OOOOOOOOOOOOHHH! AAAAAAAAAHH!”…

Ακούσαμε για τις πρώτες συγγραφικές του προσπάθειες, για τη ζωή του, για τις ταινίες, για τους χαρακτήρες, για τις εμπνεύσεις, τις σκέψεις, τους φίλους, τους θαυμαστές, για τις προσπάθειες επιβολής στην ασθένειά του…

Είδαμε μπροστά στα μάτια μας τον ίδιο τον Άνθρωπο με το Καπέλο να πίνει Guinness στις 11 το πρωί περιγράφοντας πώς είναι να προσπαθείς να περάσεις το τελωνείο στην Αυστραλία με 2 σακούλες γεμάτες πλαστικά δόντια (xD)…

Δεν έχω λέξεις να περιγράψω τον θαυμασμό μου γι’ αυτόν τον άνθρωπο…

IMG_8887.medΑυτό που ίσως με έκανε να νιώσω πιο ωραία ήταν που βρέθηκα σ’ έναν χώρο όπου οι συζητήσεις για την εξέλιξη των χαρακτήρων ή τους κανόνες του Cripple Mister Onion ή για τις κόκκινες μπότες και το πόσο κέτσαπ είναι απαραίτητο για την κατανάλωση ενός rat onna stick είναι απολύτως φυσιολογικές.

Οι καλοί άνθρωποι που οργάνωσαν όλην αυτή τη φανταστική φάση, είχαν την καλωσύνη να μαζέψουν φωτογραφίες από όλους τους συμμετέχοντες και το καλύτερο σετ μπορείτε να το βρείτε εδώ (αν και το βιντεάκι τα λέει όλα νομίζω).

Από τα διάφορα που μπορούσε ν’ αγοράσει κανείς τις 4 μέρες του Convention, αυτό που τελικά θα φυλάξω ως κόρην οφθαλμού, το πλήρωσα με τις γνώσεις μου! ΧΑ!

Με τη βοήθεια τριών εξαιρετικών συνΠρατσετικών, πήραμε μέρος στο Unseen University Challenge – Το κουίζ γνώσεων σχετικά με το Discworld και μετά από τρεις εξουθενωτικούς γύρους κερδίσαμε όλους τους αντιπάλους.

Εξαιρετικά δύσκολος ήταν ο γύρος που παίξαμε εναντίον επίτιμων καλεσμένων οι οποίοι μας κατηγόρησαν πως είτε το μόνο πράγμα που κάνουμε στη ζωή μας είναι να διαβάζουμε βιβλία του Πράτσετ είτε πως είχαμε σελίδες από τα βιβλία μέσα στα μανίκια μας. (Μερικοί άνθρωποι παίρνουν βαριά την ήττα! xD)

Ένιγουέι… Το καλύτερο ήταν πως την τελευταία μέρα πήραμε βραβεία. Μετάλλια. Τα οποία μας έδωσε ο ίδιος ο PTerry!! (!!!!!!!) Κόντευα να κατουρηθώ από τη χαρά μου όπως καταλαβαίνεις, πολυαγαπημένε μου αναγνώστη!

Το τετραήμερο έκλεισε σε κλίμα παρεΐστικο, όπου όλοι υποσχεθήκαμε να ξαναβρεθούμε του χρόνου, στο αγγλικό con. Εάν υπάρχει κανείς ακόμη εκεί έξω που να γνωρίζει την αλήθεια της φράσης “The Turtle Moves” παρακαλείται να ετοιμάσει τη βαλίτσα του για τον Αύγουστο.

Είμαστε πολλοί.

Filed under: arts, pet loves, επικαιρότητα;, προσωπικές παράνοιες

Απριλίου 28, 2009 • 11:14 8

Pet Love #981

Τα χρωματολόγια.

λατρεμένη παντονιέρα

λατρεμένη παντονιέρα

Στην ιδέα ότι θα πιάσω στα χέρια μου χρωματολόγιο το μυαλό μου γεμίζει με ομπσκιούρ ονόματα χρωμάτων (πχ. Κάμπος, Ελαφρόπετρα, Οινοπνευματί κ.ο.κ.) και όλες τις πιθανές εκδοχές ρολών και πινέλων! Το κάθε χρωματολόγιο έχει τη χάρη του. Αλλιώς είναι αυτά με τα υφάσματα, αλλιώς αυτά για τις εκτυπώσεις, αλλιώς αυτά για τους τοίχους…

Και λα-τρεύ-ω τις “παντονιέρες“! Ααααχ λατρεμένη μου παντονιέρα… Θέλω να την κρατάω ανοιχτή και να χαζεύω τα χρώματα και τα νούμερα και να συγκρίνω αποχρώσεις και να σκέφτομαι πώς μπορεί να χρησιμοποιηθούν.

Οκ. Είναι λίγο περίεργο, τ’ ομολογώ, αλλά δεν είναι και το ΠΙΟ περίεργο! ;P

Filed under: pet loves

Απριλίου 7, 2009 • 14:48 4

Pet Love #4

Η πρώτη ακρόαση ενός νέου δίσκου τον οποίον περιμένεις. Η πρώτη φορά που θα πατήσεις το play, τόσο γεμάτη πιθανότητες, τόσο γεμάτη από χαρά και προσμονή!

Και μετά από λίγο, η χαρά που σε γεμίζει από μέσα προς τα έξω, καθώς η μουσική περνάει μέχρι τα κόκκαλα και τη ράχη σου…

Filed under: pet loves, μουσική

Φεβρουαρίου 13, 2009 • 16:15 9

Pet Love #885

Οι Παρασκευές.

ΓΙΟΥΧΟΥΥΥΥ!

Filed under: pet loves

Φεβρουαρίου 9, 2009 • 16:18 0

Pet Love #4782

Το Guitar Hero. Ειδικά τώρα που άρχισα να παίζω στο hard. Ειδικά στο διπλό για να παίζω μπασάκι (είπαμε: δεν είμαστε ψωνάρες κιθαρίστες ;P)!

Άντε να βρούμε και πώς να κατεβάζουμε κομμάτια εκτός playlist (να παίξουμε Mastodon να γουστάρουμε)!

Filed under: pet loves

Ιανουαρίου 30, 2009 • 12:51 18

Pet Love #99

γκλουκγκλουκ

γκλουκγκλουκ

Η σοκολάτα. Πρώτη αγάπη και παντοτινή. Κυρίαρχη γεύση.

Την προτιμώ γάλακτος, άντε με φουντούκια ή αμύγδαλα ή και καμιά σταφίδα. Πάνω απ’ όλα την προτιμώ με κάποιου είδους γκοφρέτα.

Θα ήθελα να πεθάνω από πνιγμό σε μια πισίνα από σοκολάτα.

Filed under: pet loves

Μόαρ αμπάουτ Κουήνι!

Uncle Bill says:

People suck, and that's my contention. I can prove it on a scratch of paper with a pen. Give me a fucking Etch-a-sketch, I'll do it in three minutes. The proof, the fact, the factorum. I'll show my work, case closed. I'm tired of this back-slapping "aren't humanity neat?" bullshit. We're a virus with shoes, okay? That's all we are.

Ricky, Stephen and Karl

Ricky: What would you do, though, if you was swimming, right, it was a nice little thing... you're on holiday, right? And there's this octopus there, and you're goin' round, right? And you see it start spittin' at you, poison?
Karl: Yeah...
Ricky: What would you say?
Karl: ...well it's too late then, I'd kick it...and I'd say, "knob-'ead". But what's the point? What's the point in gettin' annoyed? 'Cause it's, it's done it's stuff, ennit?
Ricky: I like the way he's kickin' it and callin' it a "knob-'ead"! Under the water! What is this octopus thinking?! Ohh, God! Oh, G- I'd go, "You fuckin' eight-legged shit"...
Karl: Not bothered, I'm not bothered, I don't know why you're sayin'...
Ricky: ..."You fuckin'...fuckin' cunt of a mollusc"...
Karl: ...it'd just spit at you again, it's not bothered.
Ricky: ..."You slimy, little fuckin' boneless wanker"...
Stephen: Are you still talking to the octopus?

Norwegian Blue

A customer enters a pet shop. O: We're closin' for lunch. C: Never mind that, my lad. I wish to complain about this parrot what I purchased not half an hour ago from this very boutique. O: Oh yes, the, uh, the Norwegian Blue...What's,uh...What's wrong with it? C: I'll tell you what's wrong with it, my lad. 'E's dead, that's what's wrong with it! O: No, no, 'e's uh,...he's resting. C: Look, matey, I know a dead parrot when I see one, and I'm looking at one right now. O: No no he's not dead, he's, he's restin'! Remarkable bird, the Norwegian Blue, idn'it, ay? Beautiful plumage! C: The plumage don't enter into it. It's stone dead. O: Nononono, no, no! 'E's resting! C: All right then, if he's restin', I'll wake him up! (shouting at the cage)'Ello, Mister Polly Parrot! I've got a lovely fresh cuttle fish for you if you show... (owner hits the cage) O: There, he moved! C: No, he didn't, that was you hitting the cage! O: I never!! C: Yes, you did! O: I never, never did anything... C: (yelling and hitting the cage repeatedly) 'ELLO POLLY!!!!! Testing! Testing! Testing! Testing! This is your nine o'clock alarm call! (Takes parrot out of the cage and thumps its head on the counter. Throws it up in the air and watches it plummet to the floor.) C: Now that's what I call a dead parrot. O: No, no.....No, 'e's stunned! C: STUNNED?!? O: Yeah! You stunned him, just as he was wakin' up! Norwegian Blues stun easily, major. C: Um...now look...now look, mate, I've definitely 'ad enough of this. That parrot is definitely deceased, and when I purchased it not 'alf an hour ago, you assured me that its total lack of movement was due to it bein' tired and shagged out following a prolonged squawk. O: Well, he's...he's, ah...probably pining for the fjords. C: PININ' for the FJORDS?!?!?!? What kind of talk is that?, look, why did he fall flat on his back the moment I got 'im home? O: The Norwegian Blue prefers keepin' on it's back! Remarkable bird, id'nit, squire? Lovely plumage! C: Look, I took the liberty of examining that parrot when I got it home, and I discovered the only reason that it had been sitting on its perch in the first place was that it had been NAILED there. (pause) O: Well, o'course it was nailed there! If I hadn't nailed that bird down, it would have nuzzled up to those bars, bent 'em apart with its beak, and VOOM! Feeweeweewee! C: "VOOM"?!? Mate, this bird wouldn't "voom" if you put four million volts through it! 'E's bleedin' demised! O: No no! 'E's pining! C: 'E's not pinin'! 'E's passed on! This parrot is no more! He has ceased to be! 'E's expired and gone to meet 'is maker! 'E's a stiff! Bereft of life, 'e rests in peace! If you hadn't nailed 'im to the perch 'e'd be pushing up the daisies! 'Is metabolic processes are now 'istory! 'E's off the twig! 'E's kicked the bucket, 'e's shuffled off 'is mortal coil, run down the curtain and joined the bleedin' choir invisibile!! THIS IS AN EX-PARROT!! -Monty Pythons

Χώρος για Καπνίζοντες

Ο χώρος αυτός είναι αφιερωμένος στο προστατευμένο είδος των Τσιγαρομανών. Οι πιπομανείς είναι δεκτοί. Οι πουρομανείς δεκτοί κατόπιν συστάσεως. Λευτεριά στους καταπιεσμένους καπνίζοντες!

Ντισκλέιμερ! (Άι χαζ ιτ!)

Το παρόν blog δεν έχει διάθεση ενημερωτική κι εγώ δεν θέλω να γίνω δημοσιογράφος στη θέση του δημοσιογράφου. Διατηρώ το δικαίωμά μου να εκφράζω τις υποκειμενικές μου απόψεις με τον τρόπο που μου αρέσει. Αν δεν σας αρέσει, πηγαίντε στο δίπλα μαγαζί. Γεμάτος ο τόπος από δαύτα είναι. Αναδημοσιεύστε ελεύθερα (αν βρείτε τίποτα της προκοπής) και διαβάστε ασύστολα (αν μπορέσετε να κρατήσετε τα μάτια σας ανοιχτά από τη βαρέμαρα). Αν βρείτε κάποιο λάθος ή ανακρίβεια, διορθώστε με. Γράφω γιατί δεν ξέρω πώς είναι να μην γράφω και γιατί μ' αρέσει το "τσίκιτσίκι" του πληκτρολογίου. Εντζόι.