Μπήκα στον 3ο μήνα χωρίς internet μοναδικέ μου αναγνώστη και τα ‘χω thoroughly πάρει στο κρανίο.
Σαν να μη μου φτανε αυτό, έχουμε εκλογές.
Στον δρόμο για τη δουλειά κάθε μέρα βλέπω τις προεκλογικές αφίσες του Καραμανλάκου ο οποίος ποζάρει ως φίρμα σε παραλιακό σκυλάδικο. Πιο δίπλα οι αφίσες του Καρατζαφεριάν που είναι σαν αφίσες δευτεροκλασάτου σκυλάδικου στην Αθηνών-Λαμίας. Οι αφίσες του Ξύριζα είναι κακό photoshop με αριστερή ιδεοληψία και αυτές του ΚΚΕ είναι ακριβώς ίδιες με αυτές που θυμάμαι εδώ και 30 χρόνια (μα ούτε γραμματοσειρά δεν αλλάζουνε). Ο Τζορτζ μας έκανε τη χάρη να μη βλέπουμε τη λαπαδόφατσά του (ίσως έτσι κερδίσει ψηφοφόρους που θα έχουν ξεχάσει τη μάπα του).
Για μια ακόμη φορά η ψήφος μου θα πάει στο Άκυρο. Πολλοί επιμένουν να μου λένε πως έτσι τη χαραμίζω, πως πρέπει να ψηφίσω κάποιο κόμμα που θα πάρει αξιόλογο (sic) ποσοστό για να μου μετρήσει η ψήφος. Δηλαδή, πολυαγαπημένε μου αναγνώστη, να ψηφίσω κάτι που θα βγει σίγουρα, για να προσμετρηθεί η ψήφος μου. ΧΑ!
Έχουμε φτάσει λοιπόν στο σημείο που, αν δεν ψηφίζεις ένα από τα μεγάλα κόμματα, πρέπει να θεωρείς ότι καις την ψήφο σου. Γιατί λοιπόν να πας να ψηφίσεις;
Σε πείσμα όσων θέλουν να με βγάλουν από την εξίσωση, ψηφίζω κάθε φορά. Το θεωρώ ευχαρίστηση μα και χρέος μου. Αν κάποιο κόμμα δεν με εκφράζει, δεν θα το ψηφίσω απλά και μόνο για να μην πάει στράφι το ταξίδι στο εκλογικό τμήμα. Αν συμφωνώ με μια από τις προτάσεις ενός κόμματος αλλά διαφωνώ με τις άλλε 87234, δεν θα υποχωρήσω δεχόμενη όλα τα σκατά για να βγει κάποιος που “είναι λιγότερο κακός από τον προηγούμενο”.
Η αποχή δεν διδάσκει σε κανέναν πολιτικό κανένα μάθημα (το έχει αποδείξει η Αμερική πολλές φορές). Τους βολεύει. Τους βγάζει από τη δύσκολη θέση. Αν όλοι όσοι απείχαν, ψήφιζαν άκυρο, ή ένα μικρό άγνωστο κόμμα, ίσως βλέπαμε κανένα μάτι να πεταρίζει (αν και ούτε γι’ αυτό δεν είμαι σίγουρη).
Το μόνο για το οποίο αισθάνομαι βεβαιότητα είναι πως, απαξιώνοντας τη διαδικασία, απαξιώνεις την ιδέα και την ουσία. Και δεν μ’ ενδιαφέρει να το κάνω αυτό. Οπότε, την Κυριακή, θα μεταφερθώ στον πλανήτη του εκλογικού μου κέντρου και θα ασκήσω το δημοκρατικό μου δικαίωμα (ΤΜ).
Εναλλακτικά, πουλάω την ψήφο μου σε όποιον μου βάλει Internet σήμερα και μου εξασφαλίσει αδιάκοπη πρόσβαση για ΠΑΝΤΑ.
Περιμένω προσφορές.
Μπήκα στον 3ο μήνα χωρίς internet μοναδικέ μου αναγνώστη και τα ‘χω thoroughly πάρει στο κρανίο.
Σαν να μη μου φτανε αυτό, έχουμε εκλογές.
Στον δρόμο για τη δουλειά κάθε μέρα βλέπω τις προεκλογικές αφίσες του Καραμανλάκου ο οποίος ποζάρει ως φίρμα σε παραλιακό σκυλάδικο. Πιο δίπλα οι αφίσες του Καρατζαφεριάν που είναι σαν αφίσες δευτεροκλασάτου σκυλάδικου στην Αθηνών-Λαμίας. Οι αφίσες του Ξύριζα είναι κακό photoshop με αριστερή ιδεοληψία και αυτές του ΚΚΕ είναι ακριβώς ίδιες με αυτές που θυμάμαι εδώ και 30 χρόνια (μα ούτε γραμματοσειρά δεν αλλάζουνε). Ο Τζορτζ μας έκανε τη χάρη να μη βλέπουμε τη λαπαδόφατσά του (ίσως έτσι κερδίσει ψηφοφόρους που θα έχουν ξεχάσει τη μάπα του).
Για μια ακόμη φορά η ψήφος μου θα πάει στο Άκυρο. Πολλοί επιμένουν να μου λένε πως έτσι τη χαραμίζω, πως πρέπει να ψηφίσω κάποιο κόμμα που θα πάρει αξιόλογο (sic) ποσοστό για να μου μετρήσει η ψήφος. Δηλαδή, πολυαγαπημένε μου αναγνώστη, να ψηφίσω κάτι που θα βγει σίγουρα, για να προσμετρηθεί η ψήφος μου. ΧΑ!
Έχουμε φτάσει λοιπόν στο σημείο που, αν δεν ψηφίζεις ένα από τα μεγάλα κόμματα, πρέπει να θεωρείς ότι καις την ψήφο σου. Γιατί λοιπόν να πας να ψηφίσεις;
Σε πείσμα όσων θέλουν να με βγάλουν από την εξίσωση, ψηφίζω κάθε φορά. Το θεωρώ ευχαρίστηση μα και χρέος μου. Αν κάποιο κόμμα δεν με εκφράζει, δεν θα το ψηφίσω απλά και μόνο για να μην πάει στράφι το ταξίδι στο εκλογικό τμήμα. Αν συμφωνώ με μια από τις προτάσεις ενός κόμματος αλλά διαφωνώ με τις άλλες 87234, δεν θα υποχωρήσω δεχόμενη όλα τα σκατά για να βγει κάποιος που “είναι λιγότερο κακός από τον προηγούμενο”.
Η αποχή δεν διδάσκει σε κανέναν πολιτικό κανένα μάθημα (το έχει αποδείξει η Αμερική πολλές φορές). Τους βολεύει. Τους βγάζει από τη δύσκολη θέση. Αν όλοι όσοι απείχαν, ψήφιζαν άκυρο, ή ένα μικρό άγνωστο κόμμα, ίσως βλέπαμε κανένα μάτι να πεταρίζει (αν και ούτε γι’ αυτό δεν είμαι σίγουρη).
Το μόνο για το οποίο αισθάνομαι βεβαιότητα είναι πως, απαξιώνοντας τη διαδικασία, απαξιώνεις την ιδέα και την ουσία. Και δεν μ’ ενδιαφέρει να το κάνω αυτό. Οπότε, την Κυριακή, θα μεταφερθώ στον πλανήτη του εκλογικού μου κέντρου και θα ασκήσω το δημοκρατικό μου δικαίωμα (ΤΜ).
Εναλλακτικά, πουλάω την ψήφο μου σε όποιον μου βάλει Internet σήμερα και μου εξασφαλίσει αδιάκοπη πρόσβαση για ΠΑΝΤΑ.
Περιμένω προσφορές.
famous last words