Είμαι νομοταγής καπνίστρια. Δεν έχω σκοπό να μην τηρήσω τους κανονισμούς ή τους νόμους που έχουν τεθεί ή θα τεθούν σε σχέση με το τσιγάρο. Αλλά για να δούμε την κατάστασή μου τώρα τελευταία:
Μέχρι πρόσφατα, δούλευα σε γραφείο όπου το τσιγάρο επιτρεπόταν. Δεδομένου ότι καπνίζω καπνό και χρησιμοποιώ τα πιο λεπτά χαρτάκια (rizzla ασημί), κατέληγα να καπνίζω 3-4 τσιγάρα ημερισίως. Στις μέρες με πολλή πίεση μπορεί να κάπνιζα 2 και τις μέρες που το χρειαζόμουν πολύ κάπνιζα ως και 6. Μετρημένα.
Στο γραφείο που εργάζομαι τώρα, το τσιγάρο απαγορεύεται αυστηρά μέσα στον χώρο που δουλεύουμε. Απαγορευόταν και πριν να μας κάτσουν τα νέα μέτρα στο κεφάλι. Είμαστε 2 καπνιστές και 2 μη-καπνιστές. Το γραφείο είναι αρκετά μεγάλο, αλλά σεβόμενοι τις επιθυμίες των συνεργατών μας, καπνίζουμε έξω.
Και Ω!, τι παράξενο! Τώρα καπνίζω περισσότερο από πριν! Μερικές μέρες, καταλήγω να καπνίζω έως και 10-12 τσιγάρα. Γιατί; Μη έχοντας το ελεύθερο να καπνίσω, μου λείπει περισσότερο (αυτό είναι ψυχολογικό), στρίβω ένα, πάω έξω και το καπνίζω ολόκληρο (αντί να το αφήνω στο τασάκι να σβήνει).
Εκτός αυτού, ο διαρκής εκνευρισμός γιατί δεν μπορώ να καπνίσω και οι διαρκείς διακοπές για τσιγάρο, κάνουν την απόδοσή μου στη δουλειά να είναι χαμηλότερη απ’ ότι θα μπορούσε να είναι. Έτσι, όλοι χάνουμε (εκτός από τους μη-καπνιστές συνεργάτες).
Από τότε που άρχισα να καπνίζω είμαι ευγενής καπνίστρια. Πάντα ρωτάω αν ενοχλεί να καπνίσω, αποφεύγω να καπνίζω όταν υπάρχει κοντά κάποιος που ενοχλείται πολύ ή έχει πρόβλημα υγείας, δεν ντουμανιάζω έναν χώρο, δεν φυσάω τον καπνό μου πάνω σε κανέναν, σέβομαι τους γύρω μου.
Γιατί λοιπόν δεν σέβονται εμένα οι γύρω μου;
Τα αντικαπνιστικά μέτρα είναι κατά τη γνώμη μου ένας ακόμη τρόπος “εκπαίδευσης” του κόσμου να ακολουθεί και να υπακούει τυφλά ό,τι κουλό μέτρο μπορεί να βγει. Και, την τελευταία δεκαετία, επέκταση της συστηματικής περιθωριοποίησης των καπνιστών -από την Αμερική, στην Ευρώπη και τελικά και στο Ελλαδιστάν.
Ακούω λοιπόν αυτές τις μέρες διάφορους που λένε “Έλα μωρέ, στην Ελλαδάρα μας δεν περνάνε τέτοια”… Τι δεν περνάει ρε μεγάλε; Αφού είμαστε υποχρεωμένοι να τα επιβάλλουμε αυτά τα μέτρα. Και θα επιβληθούν. Και το κράτος θα χαρεί για μια νέα ευκαιρία να μαζέψει κανένα ευρουλάκι από τα πρόστιμα. Και οι μαγαζάτορες θα χάσουν δουλειά και θα αυξήσουν τα έξοδά τους.
Καταλαβαίνω να επιβληθεί να υπάρχουν παντού χώροι καπνιστών και μη-καπνιστών. Το βρίσκω έως και δίκαιο. Το να απαγορευθεί παντού όμως, μου ακούγεται λιγάκι… Απριλιάτικο (ιφ γιου νόου γουάτ άι μιν).
Στη δε Αμερική, που τα μέτρα έχουν επιβληθεί εδώ και χρόνια, έχουν φτάσει σε εξοργιστικά άκρα, όπως πχ. υπάρχουν ολόκληρες περιοχές σε πόλεις στις οποίες δεν πουλάνε σπίτια σε καπνιστές. Υπάρχουν γονείς που απαγορεύουν στα παιδιά τους να δούν τον παππού και τη γιαγιά μιας και καπνίζουν…
Κι αν ποτέ έχετε ταξιδέψει και έχετε περάσει από διεθνή αεροδρόμια, θα έχετε αηδιάσει με τα Εσωτερικά Πογκρόμ Καπνιστών. Πας να κάνεις ένα τσιγάρο μετά από 10 ώρες πτήση και καταλήγεις σε ένα γυάλινο πράμα, κάτι ανάμεσα σε ντουλάπα και φέρετρο, όπου -επίτηδες- ο εξαερισμός είναι ανύπαρκτος και οι περαστικοί σε κοιτούν σαν να είσαι ζητιάνος πρεζάκι με aids.
Γιατί; Γιατί όλο αυτό; Μεγάλα παιδιά είμαστε. Ξέρουμε ότι το τσιγάρο δεν είναι ό,τι καλύτερο για τον οργανισμό μας. Ούτε το αλκοόλ κάνει καλό. Ούτε το κρέας (κάθε μέρα). Ούτε η πολλή ζάχαρη. Δεν είδα πουθενά γκετοποιημένα ζαχαροπλαστεία ή ντίλερς αρνίσιου κρέατος.
Γιατί να μην υπάρχουν εντελώς διαχωρισμένοι χώροι για καπνιστές και μη-καπνιστές, χώροι που να σέβονται τα δικαιώματά μας ως ανθρώπους, χώροι καθαροί, περιποιημένοι, με σωστό εξαερισμό; Δεν θέλω να ενοχλώ! Σέβομαι τους γύρω μου και απαιτώ να με σέβονται κι εκείνοι.
Δεν είμαι φανατική του έξω. Με την επιβολή των νέων μέτρων λοιπόν, θα πηγαίνω μόνο στο καλύτερο μαγαζί. Το σπίτι μου. Όπου μπορώ να καπνίσω με την ησυχία μου χωρίς να με κοιτάει κανείς σαν εγκληματία.
Με γεια τα μέτρα λοιπόν. Συνεχίζουμε την αναχρονιστική πορεία μας προς το 1984.
Filed under: επικαιρότητα;, προσωπικές παράνοιες
Αν όλοι ήταν σαν εσένα και είχαν κοινή λογική ώστε να σέβονται τον διπλανό τους τότε δεν θα χρειαζόνταν τα μέτρα αυτά. Ο νόμος είναι για την κατηγορία των γαϊδουριων καπνιστών που θεωρούν ότι ο δημόσιος χώρος τους ανήκει. Ξέρεις αυτοί που ανάβουν όπου βρούνε και δεν ρωτάνε κανέναν γιατί είναι πολυ “γαμάω” και τους γράφουν όλους στα “παπάρια” τους (με το σύμπαθειο). Στην Ελλάδα υπάρχουν πολλοί τέτοιοι.
Μου θυμίζει αυτούς που βγάζουν τα σκυλάκια τους βόλτα να κάνουν την ανάγκη τους και αφήνουν τα περιττώματα να τα ξεπλύνει η επόμενη βροχή λες και το πεζοδρόμιο τους ανήκει.
Το έλλειμμα παιδείας δηλαδή το καλύπτουμε με νόμους.
φιλικά,
Ναι, Γιώργο. Υπάρχουν κι αυτοί. Συνήθως είναι οι ίδιοι που οδηγούν και παρκάρουν γαϊδουρινά, οι ίδιοι που θα σε πατήσουν στην ουρά, οι ίδιοι που θα βάλουν μέσον για τα πάντα…
Έλλειψη παιδείας. Ναι.
Το να συμπεριφερόμαστε λοιπόν σε όλους τους καπνιστές αδιακρίτως σα μαντρωμένα ζώα που δεν τους αξίζει να σεβόμαστε την αξιοπρέπειά τους είναι αντίδοτο; Ή μήπως αυτό, σε συνδυασμό με την έλλειψη παιδείας δημιουργεί ακόμη μεγαλύτερο πρόβλημα;
Αρχίδια μεγάλα παιδιά είμαστε. Αντί να παραπονιέστε για τα μέτρα όσοι θίγεστε, καλύτερα να παραπονιέστε στους “άλλους”, τους “κακούς”, μπας και αλλάξουν αυτοί καλύτερα. Πιο ωφέλιμο είναι από τα παραπόνα για το πώς καταπατείται το δικαίωμα των καπνιστών (κι εγώ μέσα σ’ αυτούς είμαι) να βλάπτουν την υγεία και των τριγύρω τους.
(Εγώ πάντως καπνίζω ακριβώς όσο και πριν εδώ και τρεις μέρες. Προτείνω μια αυστηρή κούρα γιόγκας, αυνανισμού και ηρωίνης — μπορείς κι εσύ!)
Κι εγώ, όπως φαντάζομαι κι εσύ, πάντα τη λέω στους “άλλους” τους μαλάκες καπνιστές που περιέγραψε και ο Γιώργος παραπάνω. Δεν καταλαβαίνω γιατί δεν πρέπει να εκφράζω την αντίθεσή μου με κάτι. Όπως μιλάω εναντίον των γαϊδουριών-καπνιστών, έτσι μιλάω και εναντίον της πλήρους απαγόρευσης του τσιγάρου.
Δεν τη βρίσκω χρήσιμη και πραγματικά ενοχλούμαι αν κάποιος μου λέει ότι το κάνει για το καλό της υγείας μου. Μη μου αρχίσεις κοτσάνες ότι επειδή το τσιγάρο είναι βλαβερό πρέπει να κάνουμε τουμπεκί και να τρώμε όλες τις μαλακίες στη μάπα. Πλιζ. Σπέρ μι.
Μίλησα για διαχωρισμό των χώρων ώστε να μπορούν να καπνίσουν οι καπνιστές αλλά να προστατεύεται και η μύτη (και οι πνεύμονες) των μη-καπνιστών.
Όπως έγραψα και παραπάνω, στο νέο γραφείο δεν καπνίζουμε γενικά. Ήταν από την αρχή του γραφείο που δεν κάπνιζε κανείς μέσα. Όχι λόγω μέτρων, αλλά επειδή σεβόμαστε τους συναδέλφους που μας το ζητάνε. Αυτό δεν αλλάζει το γεγονός ότι καπνίζω περισσότερο. Τζαστ στέιτινγκ δι όμπβιους.
Να εκφράζεις ελεύθερα την αντίθεσή σου σε κάτι, ναι. Αλλά μια και αντιτίθεσαι μονόπλευρα όσον αφορά το ποστ, ας συμπληρώσω κι εγώ το (αν)κόμον σενς που δεν εκφράζεις. ;)
Όσο για το “όμπβιους”, YMMV. Δε σημαίνει ότι το μέτρο το προκαλεί, σημαίνει ότι η άρνησή σου να το αποδεχτείς ιδεολογικά σε βλάπτει. :p
Μιλάω για τον σεβασμό που θεωρώ δεδομένο πως πρέπει να δείχνω απέναντι σε κάποιον που τον ενοχλεί το τσιγάρο μου και τον σεβασμό που θέλω να μου δείχνουν ως άνθρωπο που καπνίζει.
Ακόμη, απλά λέω πως τα ακραία μετρα που υπαρχουν σε πολλές χώρες και απαγορεύουν εντελώς το κάπνισμα σε μαγαζιά όπως bar, εστιατόρια κ.ο.κ. μου φαίνονται εξαιρετικά μονόπλευρα και πιστεύω πως είναι μέρτα περιθωριοποίησης μιας μερίδας πληθυσμού.
Το όμπβιους στα όσα είπα παραπάνω είναι πως, όπως και να το κάνεις, 12 τσιγάρα είναι περισσότερα από 4. Ιτς όμπβιους. Το τσιγάρο μου το θέλω, το απολαμβάνω, με ηρεμεί και το γουστάρω. Μια από τις παρατηρήσεις που έκανα από τότε που εργάζομαι σε νον σμόκινγκ χώρο είναι ότι καπνίζω περισσότερο. Όμπβιουσλι.
Και ρωτάω: Γιατί δεν μπορεί να υπαρξει ένα μέτρο που να προστατεύει τους μη-καπνιστές από τους κάφρους καπνιστές και ταυτόχρονα να προσταυτεύει τους καπνιστές από τους μανιασμένους αντικαπνιστές; Τόσο υπερβολικό είναι αυτό που λέω;
50ft queenie:
Νομίζω ότι απώτερος σκοπός του νόμου σε όλες τις χώρες που αναφέρεις είναι η απαξίωση και η περιθωριοποίηση του καπνίσματος.
Δηλαδή το κράτος σου απαγορεύει να καπνίσεις σε δημόσιο χώρο για να προστατεύσει την δημόσια υγεία και ταυτόχρονα δεν εγκρίνει την σπατάλη χρήματων για να φτιάξει υποδομές προς όφελος των καπνιστών.
Στην Ελλάδα ο νόμος προβλέπει αυτές τις υποδομές (προς το παρόν τουλάχιστον), οπότε μην γκρινιάζεις :p
Εάν το κάπνισμα είναι τόσο φρικιαστικά απωθητικό και το κράτος το απορρίπτει μετά βδελυγμίας, θα χαιρόμουν και θα πρόσφερα το χάι φάιβ μου στην κυβέρνηση που θα το έκρινε παράνομο. Εάν ο σκοπός του κράτους είναι να προστατεύσει πάσει θυσία την καλή υγεία των πολιτών, ας απαγορευτεί εντελώς, ας πιάσουμε και την ποτοαπαγόρευση να της ρίξουμε ένα ξεσκόνισμα και πάει λέγοντας.
Αυτά τα υποκριτικά ημίμετρα είναι γελοίο να λέμε ότι είναι “για το καλό μας”. Μεγάλωσα. Μικρή είχα τη μαμάκα μου που με προστάτευε και δεν μου έδινε να τρώω μαζούτ, αλλά μου έφτιαχνε φρέσκες φρουτόκρεμες. Τώρα μεγάλωσα και τρώω μπέργκερ ή ό,τι άλλο με φωτίσει το ντελίβερί μου.
Αλήθεια χρειαζόμαστε ένα κράτος – μαμά; να μας κλείνει το βράδυ στο σπίτι μιας και ο ύπνος νωρίς κάνει καλό μήπως; Χμμμ… Μήπως και να μας υποχρεώνει όλους να τρώμε αρακά; Μήπως να μας κοπανάει κάποιος το χέρι μόλις πηγαίνουμε να φάμε το τρίτο μπράουνι;
Το κράτος δεν είναι μαμά λοιπόν. Είναι κράτος. Και η δουλειά του είναι να προστατεύει όλους τους πολίτες. Ακόμη κι όταν αυτοί επιλέγουν να καπνίζουν. ΔΕΝ μιλάω για τα καθάρματα που άνετα φυσάνε το πούρο τους στα μούτρα ενός μωρού. Όχι. Λέω για τους κανονικούς.
Και από πότε ο σχολιασμός έγινε γκρίνια; ;P
Το κράτος δεν είναι προστατης, είσαι ελεύθερη να κάνεις ότι καταχρήσεις θέλεις (εντάξει, τυπικά τις “νόμιμες” καταχρήσεις :p) Αν το κράτος ήταν κράτος-μαμα όπως λες τότε προφανώς δεν θα σου πούλαγε τσιγάρα..
Στην συγκεκριμένη περίπτωση το κράτος δεν σου λέει : “Μην καπνίζεις κάνεις κακό στον εαυτό σου”, σου λέει “Μην καπνίζεις σε δημόσιους χώρους, κάνεις κακό σε τρίτους”.
Φυσικά μπορούν να φτιαχτούν υποδομές σε όλους τους δημόσιους χώρους (διαχωριστικά, συστήματα εξαερισμού κλπ) αλλά έρχεται το κράτος και λέει : Να ξοδέψουμε τόσα δισεκατομμύρια για το… κάπνισμα; Για μία ρυπαρή συνήθεια; εε, όχι.. (απαξίωση). Καταλαβαίνω ότι δεν σου αρέσει αλλά αν το καλοσκεφτείς δεν είναι τελείως παράλογο.
ε, το τσιγάρο σε έχει κάνει γκρινιάρα :p
Τα παραδείγματα από την Αμερική που αναφέρεις τα θεωρώ και εγώ παραπάνω από υπερβολικά.
Αλλά στον εργασιακό χώρο όπως και σε άλλους κλειστους χώρους όπως π.χ γήπεδα ή αθλητικές εγκαταστάσεις το κάπνισμα σαφώς και πρέπει να απαγορέυεται.
Σε καταστήματα διασκέδασης πιστεύω και εγώ ότι η πλήρης απαγόρεσυη είναι λαθος. Όπου υπάρχει η δυνατότητα για διαμόρφωση ξεχωριστών χώρων είναι πρέπον να επιτρέπεται.
Βρε Πάρη δεν είπα να καπνίζουμε όλοι μαζί στα νοσοκομεία και τα γήπεδα! Μίλησα για την απόλυτη απαγόρευση (όπως Αμερική!). Αυτό μου φαίνεται υπερβολικό και άδικο.
στο New York το κάπνισμα απαγορεύται και στους δρόμους baby
Μιλάγαμε στο γραφείο για αυτό το θέμα σήμερα. Και μας κάνει το αφεντικό…”αυτά δεν είναι τίποτα” εγώ όταν πήγα στην Νέα Υόρκη μου χτύπησε ένας τυπάς το παράθυρο του αυτοκινήτου μου και μου έκανε παρατήρηση και μου ζήτησε να το σβήσω. Δικό μου το αυτοκίνητό, κλειστά τα παράθυρα. Ο τύπος έκοψε την κυκλοφορία για 5 λεπτά για να κατέβει από το αυτοκίνητο του …για την παρατήρηση.
Είμαι σίγουρη ότι δεν θα το είπε για τον εαυτό του… Για τη φουκαριάρα τη μάνα του θα το είπε… xD
kai UK ta idia skata. sto dwmatio pou 8a piasw otan fygw ap thn estia, o kata ta alla kalos landlord mou apagoreuse na kapnizw. de mou to noikiazei alliws. mono ston khpo ki an m’ aresei. gamw e?
Ναι, ουυ, σούπερ…
Καλέ ναι, στην Ουαλία βάζανε σηματάκια “απαγορεύεται το κάπνισμα” μέσα στα σπίτια που νοικιάζανε οι φοιτητές. Είναι σαν δημόσιοι χώροι λέει… Όταν είχε έρθει η μητέρα μου είχε πάθει παράκρουση, και με τους χώρους που περιγράφεις στα αεροδρόμια και με τους (ανοιχτούς από όλες τις πλευρές!!) σταθμούς των τρένων που για κάποιο λόγο δεν μπορούσες να καπνίζεις και με τις pub, γενικά με όλα!!
Άμα ο άλλος είναι 50 χρονών και θέλει να καπνίζει δεν έχει κανένας το δικαίωμα να του το απαγορεύσει. Ξέρει τι κάνει, δεν είναι μωρό. Πρέπει να προστατευτούν οι μη καπνιστές φυσικά, αλλά το να αντιμετωπίζονται οι καπνιστές με τέτοια απαξίωση δεν είναι η καλύτερη λύση, καταντάει εκνευριστικό…
Αυτό ακριβώς λέω. Απαξίωση του καπνίσματος… άντε να πω οκ. Απαξίωση των καπνιστών; Σοβαρά; Άει σιχτιρ δηλαδή. Άμα θέλουν να μας το παίξουν μπιγκ μπράδερ, ας το κάνουν παράνομο εντελώς να ξέρουμε πού στεκόμαστε, να πάρουμε τα μπογαλάκια μας να πάμε σ’ άλλη παραλία. Αμάν.
Αλλά θα με πούνε πάλι γκρινιάρα αν πω ότι έχει διαπιστωθεί (pending το link μέχρι να το βρω) πως τα ακραία μέτρα απαγόρευσης του τσιγάρου έχουν ως ένα αποτέλεσμα την αύξηση του ποσοστού των παιδιών / εφήβων που καπνίζουν.
Χμμμ… Άρα όχι μόνο είναι υποκριτικό γιατί δεν το απαγορεύουν εντελώς (πράγμα που θα έκαναν αν τα λεφτά δεν ήταν πολλά Άρη) ΚΑΙ τελικά αυξάνονται οι καπνιστές σε επικίνδυνες ηλικίες (διότι, να το κόψει ο πενηντάρης επειδή δεν τον αφήνουν να καπνίσει στα μπουζούκια… χλωμό, αλλά να το αρχίσει ένα πιτσιρίκι επειδή έχει τη χλιδή του “απαγορευμένου”… πιθανό).
@τρου: Άι νόου μανίτσα… Είναι μπιτ για μπιτ τα άτομα…
Όταν το αρχισα εγω πριν πολλα χρονια ειχε την μαγκια του απαγορευμενου. Κρυβομασταν μεσα στην τουαλετα και φουμαραμε στα κρυφα, μετα όταν βγαιναμε απο το σχολειο το δειχναμε οπου μπορουσαμε.. Και μιλαμε για το 1985 τωρα. Τωρα είναι περα από απαγορευμενο πια. Είναι ντεμοντε και ευχομαι μεχρι να μεγαλωσει η κορη μου να εχουμε γινει σαν την Ιρλανδια.
Να το απαγαρευσουν εντελως δεν νομιζω ότι γινετε με τοσο κοσμο να καπνιζει ακομα. Θα δημιουργηθει η απολυτη μαφια και το καταλαβαινουμε ολοι. Απλα βλεπω να μιλαει η εξαρτηση σε πολλους, όπως μιλουσε και μεσα από μενα πριν γεννησω.
Σε όσα έχετε πει όλοι παραπάνω,
όπου “κάπνισμα” βάλτε “θρησκεία”,
όπου “τσιγάρο” βάλτε “θεός”,
όπου “καπνιστής” βάλτε “πιστός”
και όπου “αντικαπνιστής” βάλτε “άθεος”
μπας και τρομάξετε κι αλλάξετε ρητορική για τα νέα μέτρα (όπου “νέα μέτρα” βάλτε αν θέλετε “διαχωρισμός Κράτους – Εκκλησίας”)
Δεν επιθυμώ να κάνω καπνιστή όποιον βλέπω. Δεν θέλω να επιβάλλω το κάπνισμά μου. Θέλω μόνο να έχω κι εγώ το δικαίωμα να καπνίζω (σε συγκεκριμένους χώρους) και να μην τρώω στη μάπα τους ενοχλητικούς αντικαπνιστές που προσπαθούν να με κάνουν σαν τα μούτρα τους.
Όπως και ενώ είμαι άθεη, δεν θέλω να κάνω άθεο όποιον γνωρίζω. Θέλω μόνο να έχω το δικαίωμα να μην πιστεύω κάτι τρελό που δεν ισχύει και να μην τρώω στη μάπα τους ενοχλητικούς θεϊστές που προσπαθούν να με κάνουν σαν τα μούτρα τους.
Τα νέα μέτρα είναι καπέλωμα. Είναι η μια και μοναδική αλήθεια. Είναι ΓΙΑ ΤΟ ΚΑΛΟ ΜΑΣ. Με ανατριχιάζει αυτό. Κρίμα που δεν ανατριχιάζει περισσότερους.
εγώ προσωπικά την βρίσκω όταν κάποια θε(ρ)ίστρια προσπαθεί να με κάνει σαν τα μούτρα της και τελικά καταφέρνω να την βάλω στο δρόμο του σατανά.
Για τους καπνιστές, τα γνωστά στον Καιάδα. :P αστειεύομαι φυσικά. Μου αρκεί να μην καπνίζουν στο σπίτι μου, σε δημόσιες υπηρεσίες και σε ΜΜΜ.
Σέβομαι το να μη γουστάρει ο άλλος να τον ντουμανιάζω. Αλλά λίγο balance στο πως χειρίζεται ένα κράτος ή καλύτερα μία κοινωνία ένα τέτοιο ζήτημα goes a long way.
Επικρατεί η λογική προς τους καπνιστές ότι “you brought this upon you” κι έτσι. Fuck them I say, και ανάβω ένα τσιγάρο.
Σε μερικά χρόνια παίζει να ακούμε ατάκες του τύπου : “Ναι, καλό παιδί είναι αυτός ο φίλος μου, αλλά he’s got a…condition. Καπνίζει.” “Όου…”.
Στην τελική ναι. Αν απηυδήσω, την πέφτω και σπίτι. Αλλά οι μαλάκες ταυτόχρονα ακριβαίνουν και τα τσιγάρα/καπνό. Δε φτάνει δηλαδή που θα πεθάνω μια ώρα αρχίτερα, πρέπει να το πληρώσω και ακριβά.
Μην ανυσηχεις,δεν προκειται να τα ακριβυνουν και παρα πολυ,γιατι ενω ξερουν οτι πραγματικα αυτο θα μειωσει δραστικα το ποσοστο των καπνιξτων στην Ελλαδα,δεν νομιζω να θελουν να ρισκαρουν μειωση πωλησεων,δηλαδη και μειωση εσοδων απο του φορους…
Ασε που οι καπνοβιομηχανιες δεν θα τους αφησουν…
Θα δημιουργήσουμε fund Noy!! Δεκαράκι-δεκαράκι και θα χτίσουμε το ταμείο Τσιγάρων-Σύνταξης. Λεφτά που θα διαθέτουμε για να παίρνουμε τσιγάρα σε καιρούς ανέχειας (συχνά). Λεφτά που οι μη-καπνιστές φίλοι μας ΔΕΝ μπορούν να χρησιμοποιήσουν ακόμη κι αν θέλουν να τα κάνουν δωρεά στο Ταμείο Παραπληγικών Πρεζακίων.
Together we smoke! ^__^
Η υστερία είναι αρνητικό χαρακτηριστικό, από οπουδήποτε κι αν προέρχεται. Υπάρχουν υστερικοί κι από τις δυό μεριές. Φαίνεται ότι συχνά χάνουμε την μέσο οδό, αυτό που λένε δρόμο της γκαμήλας (σοφό ζώο μοιάζει αυτό). Ανήκω στους μη καπνιστές και έχω τραβήξει τρομερά μαρτύρια με τους καπνιστές που δεν καταλάβαιναν το πρόβλημά μου. Κόντεψα να γίνω ένα απόκοσμο τέρας, αφού αναγκάστηκα να αποφεύγω πάρτυ, ρεμπετάδικα (που μου αρέσουν), συγκεντρώσεις κάθε είδους. Τώρα η υστερία ήρθε από την άλλη μεριά… Κουράγιο!
Ακριβώς! Συμφωνώ απόλυτα. Είτε από τη μιά μεριά έρχεται τζιχάντ ή από την άλλη σταυροφορία… τα ίδια σκατά είναι.
Με μια διαφορά: το κάπνισμα ενοχλεί. Δεν ενοχλεί το να μην καπνίζει κάποιος.
Δεν είναι το κάπνισμα η φυσιολογική και αβλαβής δραστηριότητα, στην οποία εναντιώνονται κάποιοι για να ικανοποιήσουν το εγώ τους.
Ο,τιδήποτε κι αν λέτε, περί απόλαυσης και επιλογής, είναι δικαιολογία. Είστε απλά εξαρτημένοι. Ο πιο εύκολος τρόπος να το διαπιστώσετε, είναι να προσπαθήσετε να μην καπνίσετε για μία εβδομάδα – εννοείται, χωρίς υποκατάστατα.
Γεια σου Αέρα!
Ποιός είπε ότι η default κατάσταση είναι να καπνίζεις; Επιλογή είναι, όπως και τόσα άλλα.
Επιλογή (και σχεδόν αφύσικο όπως το θέτεις εσύ) είναι και το τσιγάρο και το αυτοκίνητο και τα ρούχα και η εσωτερική τουαλέτα και το μαγειρεμένο φαγητό και το ποτάκι και οι υπολογιστές και το σεξ για ευχαρίστηση και το χτίσιμο σπιτιών και ένας σκασμός ακόμα.
Επιλέγω να μη ζήσω μια βδομάδα κάνοντας πιπί μου στη φύση. Επιλέγω να μην περάσω μια εβδομάδα χωρίς internet, επιλέγω να μην περάσω μια εβδομάδα χωρίς μαγειρεμένο φαγητό, επιλέγω να μην περάσω μια εβδομάδα χωρίς να καπνίζω.
Σίγουρα δεν ενοχλεί καθόλου να μην καπνίζει κάποιος. Ενοχλεί όμως (εμένα τουλάχιστον) να σε πρήζει κάποιος γιατί καπνίζεις (ενώ δεν τον ενοχλείς), απαγγέλοντάς σου τον κατάλογο συμπτωμάτων της καρδιοπάθειας ή/και απλώς κατηγορώντας σε για εθισμό, απώλεια επιλογής και άλλα τέτοια.
Επιμένω: Δεν ενοχλώ κόσμο με το τσιγάρο μου. Ποτέ δεν το έκανα. Όποτε βρίσκομαι σε χώρο με μη καπνιστές, φροντίζω να μην ενοχλώ. Ούτε έχω κανένα πρόβλημα με τους μη καπνιστές. Με τους φανατικούς αντικαπνιστές έχω πρόβλημα, όπως έχω πρόβλημα και με τους φανατικούς καπνίζοντες που επιμένουν να καπνίζουν όποτε γουστάρουν ασχέτως του ποιόν ενοχλούν. (Αυτό άλλωστε λέγαμε και πιο πάνω: πως η υστερία από όποια μεριά κι αν έρχεται είναι υστερία.)
Ποιός ο λόγος Αέρα, να μου πεις να περάσω μια βδομάδα χωρίς τσιγάρο; Τι θέλεις ν’ αποδείξεις; Όλοι ξέρουμε ότι το τσιγάρο είναι μια μορφή εξάρτησης και εμφανίζεται σε όλους τους καπνιστές περισσότερο ή λιγότερο. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν είναι απολαυστικό, ούτε ότι δεν είναι επιλογή.
Δεν χρειάζεται να δικαιολογήσω το γιατί καπνίζω. Δεν αισθάνομαι την ανάγκη να εξηγηθώ.