“Ταράμ, ταράμ, ταράμ – Σταμάτησ’ ένα τραμ – Και μπήκε μια χοντρή – Κι έσπασ’ η μηχανή – Κι ο οδηγός που οδηγούσε – Το κεφάλι του κουνούσε!” (Παιδικό τραγουδάκι)
Καθημερινά βρίσκομαι στους δρόμους για περίπου 3 ώρες προς και από τη δουλειά. Αναγκαστικά, χρησιμοποιώ το Τραμ. Δεν μπορώ να περιγράψω, μοναδικέ μου αναγνώστη, πόσο ΑΡΓΟ είναι το τραμ. Πολύ. Πολύ. Πάρα πολύ αργό. Εξουθενωτικά αργό. Ο βραδύπους των συγκοινωνιών.
Εκτός του ότι πηγαίνει με max 25χλμ/ώρα και κάνει 2571309834 στάσεις, σταματάει σε κάθε φανάρι και πολύ συχνά ακινητοποιείται εξαιτίας της ηλιθιότητας διαφόρων οι οποίοι κλείνουν με τ’ αυτοκίνητά τους τις γραμμές (βλ. εικόνα 1) ενώ τα δρομολόγιά του είναι απελπιστικά αραιά -τόσο που, αν χάσεις ένα, μετά πρέπει να περιμένεις κανένα τεταρτάκι για το επόμενο.
Μέσα στους συρμούς του Τραμ επικρατεί πολικό ψύχος. Δεν έχει σημασία αν έξω βρέχει ή έχει ήλιο. Όχι. Μέσα στο τραμ η μύξα σου κρυσταλοποιείται και αποζητάς το παλτουδάκι που φύλαξες με τα χειμωνιάτικα. Εάν αποφασίσεις να κάτσεις στη θέση που άδειασε, πρόσεξε να κάτσεις στις κανονικές και όχι σ’ εκείνες που είναι κάτω από τα παράθυρα, αφού είναι τόσο άβολες που θα μπορούσε να τις έχει σχεδιάσει βασανιστής του Γκουαντάναμο. Σκέψου να πηγαίνεις καθιστός Σύνταγμα-Βούλα σ’ αυτήν τη θέση. Μπρρρρ!
Εάν δεν έχεις μάθει απ’ έξω τις στάσεις του τραμ, μπορεί να έχεις προβληματάκι. Συνηθισμένη από το μετρό (ααααχ, το γλυκό, καλό μου μετρό!), σηκώνω τα μάτια πάνω από την πόρτα για να κοιτάξω τις στάσεις αλλά ΟΧΙ! Στο Τραμ δεν έχει τέτοια! Το αυτοκόλλητο με τις στάσεις είναι πάνω από μόνο μία πόρτα μέσα στον συρμό. Όταν έχει κόσμο, απλά δεν μπορείς να φτάσεις ποτέ αρκετά κοντά ώστε να δεις. Φυσικά, υπάρχουν αυτές οι γλυκύτατες οθονίτσες που δείχνουν τις στάσεις. Έλα όμως που δεν τις δείχνουν! Εδώ και 2 εβδομάδες οι οθονίτσες λένε “Ευχαριστούμε που χρησιμοποιείτε το Τραμ”.
Λίγο πιο δίπλα υπάρχει ένα αυτοκόλλητο στο ύψος των καθισμάτων. Χαζεύω κι εγώ και τι να δω; (εικόνα 2) Πόσο δύσκολο είναι να φανταστεί κανείς πως η λέξη “απωλεσθέν” προέρχεται από τη λέξη “απώλεια” και άρα γράφεται με ΩΜΕΓΑ;!
Παραδίπλα, υπάρχει το επικό αυτοκόλλητο του Μπιντέ των Αναπήρων (εικόνα 3). Κάποιος έξυπνος έβαλε το σηματάκι του Tram S.A. κάτω από το εικονίδιο για τους ανάπηρους και έβγαλε αυτό το αριστούργημα.
Σε όλα τα παράθυρα υπάρχει επίσης και το στάνταρ αυτοκόλλητο για την ασφάλεια των επιβατών (εικόνα 4) όπου μας βοηθάει να καταλάβουμε ότι πρέπει να πιανόμαστε για να μην πέσουμε γιατί προφανώς είμαστε πολύ ηλίθιοι να το φανταστούμε μόνοι μας. Ανάμεσα σε όλα αυτά, τα περισσότερα ρολόγια στους σταθμούς του τραμ πάνε λάθος (εικόνα 5). Έτσι, όχι απλά περιμένεις, αλλά, αν δεν έχεις ρολόι, δεν ξέρεις και τι σου γίνεται.
Το Τραμ θα έπρεπε να είναι γαμάτο. Υπέροχη ιδέα, κακή εκτέλεση. Μια συγκοινωνία που διασχίζει τη μισή Αθήνα, αλλά για να πας από την αφετηρία στο τέρμα πρέπει να έχεις πακετάρει τσαντάκι για πικ-νικ, κουβερτούλα, ένα μαξιλαράκι και κυρίως… ΝΑ ΜΗ ΒΙΑΖΕΣΑΙ! Διότι αν βιάζεσαι (αν πχ πηγαίνεις στη δουλειά σου) θες να κατέβεις και να σπρώξεις μπας και κουνηθεί λιγάκι.
Γιατί δηλαδή να μην είχαμε ένα τραμ γρήγορο, άνετο, χωρίς ανορθογραφίες (οκ, ναι, έχω ένα κόλλημα κι εγώ) που να σε πηγαίνει χωρίς προβλήματα, να το σέβεται ο κόσμος στο δρόμο και να φτάνεις γρήγορα στη στάση σου;
Χα. Το άλλο με τον Τοτο, το ξέρεις;
Filed under: προσωπικές παράνοιες





All aboard, the ship is ready to fail! ;p
Row, row, row, row your fail boat…
Για αυτό όλοι στην Αθήνα πέρνουν τα αυτοκίνητα τους.
Έχουν βάλει το τραμ να καλύπτει τεράστιες αποστάσεις λες και είναι μετρό. Τα τραμ είναι φτιαγμένα για να διανύουν μικρές κυκλικές αποστάσεις 5-6 km με συχνά δρομολόγια. Πέρνεις π.χ. το μετρό κατεβαίνεις γλυφάδα, ανεβαίνεις μετά στο τραμ για τις τοπικές μετακινήσεις.
Εδώ λόγω έλλειψης χρημάτων (τα φάγανε) και για να φανεί (ενόψη ολυμπιακών αγώνων) ότι έχουν καλύψει όλη την Αθήνα το απλώσανε σαν σεντόνι σε όλο το λεκανοπέδιο..
φυσικά στα παπάρια τους, καθότι αυτοί έχουν προσωπικούς οδηγούς οπότε δεν τους πολυενδιαφέρει, ενίοτε κόβουν και τα τέλη ταξινόμησης για να αγοράσει ο κοσμάκης SUV και να γίνει σαν τα μούτρα τους..
“Εδώ λόγω έλλειψης χρημάτων (τα φάγανε) και για να φανεί (ενόψη ολυμπιακών αγώνων) ότι έχουν καλύψει όλη την Αθήνα το απλώσανε σαν σεντόνι σε όλο το λεκανοπέδιο…”
Εγκζακταμουντο φίλε Τζορτζ! ^__^
Σέβεραλ πόιντς:
α) Αξίζεις παράσημο υπομονής: χρησιμοποιείς το τραμ, σίγουρα το πιο κακοσχεδιασμένο ΜΜΜ της Αθήνας.
β) Δυστυχώς πιάνεσαι αδιάβαστη στην εικόνα 2. Κι αν δε με πιστεύετε, το λεξικό της κοινής νεοελληνικής, από τα πιο έγκυρα λεξικά όσον αφορά ετυμολογία, γράφει:
απολεσθείς -είσα -έν [apolesθís] Ε12γ : (λόγ.) που έχει χαθεί: Aπολεσθέντα αντικείμενα.
[λόγ. μτχ. παθ. αορ. του αρχ. ρ. ἀπόλλυμι]
γ) Έλα μωρέ, ο μπιντές είναι γλυκούλης! Και χρήσιμος! Τι θα πρέπει να χρησιμοποιούμε, άλλωστε, τους ψύκτες; (Λέμε τώρα.)
δ) Είσαι σίγουρη ότι είναι υπέροχη ιδέα το τραμ σε μια Αθήνα χωρίς ιδανικούς οδηγούς; Ή μήπως είναι υπέροχο σε μια ουτοπική Αθήνα; (Αν και για να πω την αλήθεια, στη δική μου Ουτοπική Αθήνα όλες οι περιοχές καλύπτονται πλήρως από το Μετρό. Και δεν υπάρχουν πάνω από δύο εκατομμύρια Αθηναίοι στην υπάρχουσα έκταση — in the greater metro area sense.)
ε) I need sleep. I’m stuck in argumentative mode. But I’m right about β. :p
amg… Η νέα ορθογραφία με αφήνει άφωνη…
Ναι. Ο μπιντές είναι πολύ γλυκούλης (ακκακκαρ)!
Yup, το Μετρό καλύπτει και τη δική μου Ουτοπική Αθήνα (κάποια στιγμή θα το αναπτύξω το όνειρο και εδώ).
Κοιμήθηκες;
Ποια νέα ορθογραφία, ωρέ; (Πάντα με ‘ο’ γραφόταν.)
Είναι και χρήσιμος. *φιρουλί*
Κοιμήθηκα ο δόλιος. Σαν το βόιδι.
edw exoume mono lewforeia kai tram. to tram einai pote argo, pote ferrari (eksartatai apo to meros) alla paei se perioxes opou grhgorotera me to lewforeio DEN pas, eite giati den dromologio, eite giati to lewforeio 8a kanei perissoteres staseis kai 8a kollhsei sthn kinhsh.
koinws, UK trams rock the casbah :D
Τυχερούλα ;P
Τώρα να σε δω που θα κατέβεις διακοπούλες και θα σε πάω βόλτα με το τραμ!
τελευταία φορά που είχα “εμπειρία τραμ” ήταν στας αρχάς. και ναι ήταν όλα αυτά τα προαναφερθέντα χάλια. Αλλά (ως αφελής και μικρός άπορος λουστράκος) πίστευα ότι θα τα είχαν ξεπεράσει (κάπως) όλα αυτά τα ενοχλητικά πράγματα.
τουλάχιστον θα πρέπει να νιώθεις λιγάκι τυχερή, γιατί αυτόν τον καιρό ο ΗΣΑΠ είναι “ελεεινά” χειρότερος από το τραμ (θα παραδεχτώ όμως ότι το τελευταίο μήνα κάνει κάποια δειλά βηματάκια οργάνωσης και απο-χάος-ης)
τυχερή από την άποψη ότι μαζί σου βασανίζονται και αυτοί που συνήθως την έβγαζαν ζάχαρη.
Χα! Σιγά μην ασχολούταν κανείς για να λύσει τα προβλήματα του τραμ…
Ανέφερα ότι κάνει τον πιο εκνευριστικό ήχο έβερ στις στάσεις; Μπλεργκ…
@Μεσιέ Ζουζουνογλύφτη: Χμ… Εγώ το θυμάμαι με “ω” να το γράφουμε στο σχολείο…
Υποθέτω ότι είναι από το απόλλυμι/απολλύω… Άρα το ωμέγα της απώλειας είναι αύξηση… Χμ…
Ο Μπαμπινιώτης το έχει με όμικρον. Θα τσεκάρω και τον Τριανταφυλλίδη ή άλλο παλαιότερο λεξικό να δω. Λες να τα μαθαίναμε λάθος στο σχολείο; Δεν θα μου έκανε και φοβερή εντύπωση…
Μάλλον τώρα είναι κατάλληλη στιγμή να αναφέρω πως υπάρχει και λέξη “απόλεσις” στο Μέγα Λεξικό Της Ελληνικής Γλώσσας. :)
Σικ δε τρουθ, τσεκ έβριγουερ. Θα καταλήξεις στο συμπέρασμα πως, αν το έμαθες με “ω” στο σχολείο, κάποια κατσίκα σπίνιαρε στη φάβα σας.
(Εγώ πάντως το θυμόμουν με “ο”, αλλά μέχρι το ποστ σου δεν είχα ψάξει την ετυμολογία της λέξης.)
Πάντως πολλές λέξεις αλλάζουν με την πάροδο του χρόνου. όπως η περίφημη βρόμα, βρομιά, βρομάω…κάποτε ήταν με ωμέγα. ΒΡΩΜΑΩ…γεμίζει το μάτι…ενω με το κυκλάκι η λέξη γίνεται ποιό μονότονη.
@tougo: αναμφίβολα οι λέξεις αλλάζουν. Άλλωστε, το Ω στη λέξη “βρώμα” προέρχεται από τέτοια αλλαγή. Ετυμολογικά η λέξη “βρόμα” προέρχεται από την αντίστοιχη ορθογραφία της αρχαίας, η οποία σήμαινε κρότο (και, συνεκδοχικά, τις δυσάρεστες οσμές που ακολουθούσαν τέτοιους κρότους). Ενδεχομένως το “ω” να μπήκε από την πίσω πόρτα, από το εκκλησιαστικό “σκωλήκων βρώμα και δυσωδία”. (Το “βρώμα” στο τελευταίο είναι ουδέτερο, με την έννοια “τροφή, βρώση”, γιου νόου;)
Αχ, τι καλά περνάμε!! ^__^ Γιούπι για τις συζητήσεις μας! ^__^
(Ψάχνω ακόμη btw ;D)
μωρέ γιατί όμως το θυμήθηκαν τόσα χρόνια μετά να το αλλάξουν και συνεχίζουν και αλλάζουν διάφορες λέξεις. Και το κακό είναι ότι φαίνεται να γίνεται μόνο σε περιπτώσεις απλούστευσης. μερικά ω σε ο και μερικά η,υ σε ι.
δεν θα ήθελα να καταλήξω να έχω μια γλώσσα όλο ι και ο
Από τη μία δεκτό το να μη βρίσκεις καλαισθητή την απλοποίηση, από την άλλη όμως δεν είναι ίσως όμορφο να επαναφέρονται οι ορθογραφίες κοντύτερα στις αρχαίες ετυμολογίες τους;
Εγώ, ας πούμε, προτιμώ να γράφω “ξίδι” αντί για “ξύδι”. Το δεύτερο δεν μπορώ καν να το δικαιολογήσω ετυμολογικά.
κάποιοι υποστηρίζουν ότι βγαίνει από το οξύ, αλλά θα συμφωνήσω μαζί σου ότι αυτό δεν το δικαιολογεί στο να γράφεται με ύψιλον. αντιθέτως όμως το κτήριο το προτιμώ με ήτα από οἰκητήριον. Παρόλα αυτά το κτίριο με γιώτα είναι πολύ συνηθισμένο.
μην νομίζεις ότι έχω μεγάλη ιδέα σε αυτό το θέμα. Για να είμαι ειλικρινής είμαι άσχετος. Απλά το κτήριο έχει μια σχέση με την δουλειά μου και έχω τύχει σε μια σχετική συζήτηση.
Για το ξίδι, ε, ας υποστηρίζουν… :p ΟΞΟΣ! (Λέμε τώρα!)
Και όσον αφορά το κτίριο, ε, η ετυμολογία είναι όντως από το οικητήριον (αλλά η μετατροπή σε “κτίριο” προέρχεται από τα μεσαιωνικά ελληνικά, δεν είναι νέο, τεχνητό φρούτο αλλά οργανική αλλαγή της γλώσσας). :)
Ρε, μα καλά κανείς δεν ξέρει;
Η λέξη τραμ προέρχεται από ιδιωματισμό της λέξης “τηράμε” (τ’ράμ’). Δηλάδή βλέπουμε.
Γι’αυτό πάει αργά! Για να χαζεύουμε απ’έξω!
ps. Howdy! Been a while! :]
Άαααααααααντε ρε! xD xD Γαμώ!
(Θα επανέλθω σιγά σιγά! Ως γνωστόν μ’ έχει φάει η δουλειά! Θα κατέβεις εσύ; Σματς!)
Όντως για μια φορά αναγκάστηκα να χρησιμοποιήσω κι εγώ το “ολυμπιακό” τραμ και ήταν τραγικό! Σε αντίθεση με το τραμ του Bordeaux πχ που εξυπηρετεί μια πόλη 1000000 κατοίκων και με μόνη εναλλακτική το λεωφορείο (το οποίο btw είναι χρόνια μπροστά από το δικό μας) μπορείς να διασχίσεις σε 45 λεπτά όλη την πόλη (τουλάχιστον από τη μια πλευρά του ποταμού, για την άλλη δεν ξέρω) με ένα εισιτήριο. Πάντως το μετρό της Αθήνας είναι όντως μπροστά…
Yup! Το μετρό μας είναι kick ass. Το τραμ είναι ολίγον άχρηστο.