Delete

Εδώ και μέρες γράφω και σβήνω. Γράφω, γράφω, γράφω και μετά ctrlΑ-del.

Έξω “κούρεψαν” τα δέντρα και το φως έχει αλλάξει.

Το τσιγάρο μου καίγεται και βγάζει μπλε καπνό.

Τα χέρια μου κρυώνουν.

Γιατί ο Νικήτας επιμένει τόσο να κάνουμε “Χριστούγεννα”;

Μετά από όλ’ αυτά εγώ έχω αδειάσει.

Filed under: προσωπικές παράνοιες

Εσύ;

Από την Kathie Olivas.

Filed under: arts, επικαιρότητα;

Ο Κάιν

Μ’ άρεσαν αυτά που ειπώθηκαν στα Νέα.

Διάβασέ το.

Filed under: επικαιρότητα;

Δεν έχω τίτλο

Αρρωσταίνω. Σφίγγεται το στομάχι μου.

Πέρασε μια μέρα. Ήπια τον καφέ μου, είδα δυό ανθρώπους, άκουσα, μίλησα, γέλασα, έφαγα, κοιμήθηκα.

Ξύπνησα πάλι και είμαι εδώ. Στο ίδιο μέρος που δολοφονήθηκε ένα (;) παιδί, στο ίδιο μέρος που οι μπάτσοι πυροβολούν “στον αέρα” μέσα στα πλήθη, που πετάνε χημικά ληγμένα μέσα στα μούτρα σ/μ-ας, στο ίδιο μέρος που ποτέ κανείς δεν τιμωρείται, στο ίδιο μέρος που όλοι θέλουν να σε φάνε, να σε κλέψουν, στο ίδιο μέρος που κανείς μας δεν έχει υπόσταση και σημασία.

Τι σημαίνει για μας αυτό;

Μιλάμε όλοι για τους πολιτικούς και για τους δημοσιογράφους. Για το τί και πώς το λένε. Μια βδομάδα που η μάνα του Αλέξη ξυπνάει και το κρεβάτι του είναι άδειο. Μια βδομάδα σχεδόν που το στομάχι μου πονάει περισσότερο απ’ ότι συνήθως. Μια βδομάδα μόνο και έπαψε να είναι το κέντρο της υπόθεσης. Τώρα πια δεν έχει ούτε αυτός σημασία. Τώρα πρώτο θέμα είναι τί έκαναν οι κακοί κουκουλοφόροι, τι είπε το σκουλήκι ο Κούγιας, τι είπε η Αλέκα στον Αλέκο και τί απάντησε μετά ο Αλέκος και μετά τα ατελείωτα σχόλια των δημοσιογράφων. Μέσα-μέσα, βγαίνουν κι οι απόψεις πολιτικών. Το κέντρο πια είν’ οι βιτρίνες κι όχι το παιδί.

Αλλά πάντα οι βιτρίνες ήταν πιο σημαντικές. Ποτέ εσύ, ο Αλέξης ή εγώ. Πάντα οι βιτρίνες.

Δεν σε κάνουν όλ’ αυτά να σκέφτεσαι; Δεν πιέζεται το στήθος σου; Μιλάνε και νομίζω πως οι φωνές τους μου συνθλίβουν το στέρνο, μου κόβουν την ανάσα. Γιατί έφυγε από το κέντρο της κουβέντας η απουσία του παιδιού; Γιατί τους επιτρέπουμε τεχνηέντως να μετατοπίζουν το βάρος των γεγονότων;

“Πουτάνα κενωνία”… Αυτό αρκεί; Εδώ που ζω… τι κάνω; Το σκέφτεσαι αυτό; Εμείς είμαστε και οι πολιτικοί μας και οι δημοσιογράφοι μας και οι μπάτσοι μας. Εμείς είμαστε όλ’ αυτά. Κι εμείς εδώ ζούμε. Το δικό μας χέρι απλώνεται και ρίχνει την ψήφο (όπως ρίχνει και την πέτρα). Θεωρώ τον εαυτό μου υπεύθυνο για το ότι ο Γρηγορόπουλος έφαγε τη σφαίρα στην καρδιά.

Μη διαβάζεις άλλο αγαπημένε μου φίλε, αναγνώστη μου. Δεν ξέρω αν βγάζω νόημα ή αν τελικά θέλω να καταλήξω κάπου. Ίσως απλώς να θέλω να γράψω μπας και σηκωθεί ο τσιμεντόλιθος που έχει κάτσει στο στήθος μου και ανασάνω κάπως ξανά.

Ίσως αυτό που θέλω να πω να είναι (πάλι) ότι… αυτό όλο είμαστε εμείς. Εμείς επιτρέψαμε και βοηθήσαμε να δημιουργηθεί η κοινωνία της οποίας είμαστε μέρος. Γράφουμε και βρίζουμε και λέμε και κάνουμε πορείες και νιώθουμε αγανάκτηση και και και και… Και αύριο είναι πάλι το ίδιο. Δεν ξέρω αν θ’ αθωωθεί το κτήνος. Δεν θα με άφηνε και έκπληκτη… Αλλά ΤΟΤΕ τι θα γίνει άραγε;

Τότε και πάλι θα ξυπνήσουμε στο ίδιο μέρος. Σ’ αυτό το ίδιο μέρος που σε αναγκάζει να περπατάς στον δρόμο γιατί το πεζοδρόμιο είναι γεμάτο παρκαρισμένα αυτοκίνητα, στο ίδιο μέρος που οι πολιτικοί ορκίζονται στον θεό αντί να ορκιστούν στον κόσμο, στο ίδιο μέρος που τα σχολεία προσφέρουν ελάχιστη μόρφωση και άπλετη απαξίωση, στο ίδιο μέρος που βασιλεύει η κομπίνα και το μέσον, στο ίδιο μέρος που δολοφονούνται αθώοι και οι εκτελεστές τους μένουν ατιμώρητοι.

Σφίγγεται το στομάχι μου. Ο καπνός ίσα που καταφέρνει να βγει από τα ρουθούνια. Οι κλειδώσεις των χεριών μου ασπρίζουν. Η φλέβα στο μέτωπό μου έχει πεταχτεί. Τα μάτια μου κυλάνε δάκρυα. Και δεν είναι καν για τον Γκρέγκορυ. Είναι για μένα. Και για σένα.

Είναι γιατί νιώθω πως δεν μπορώ ν’ ανήκω ποτέ εδώ. Νιώθω πως πρέπει να φύγω για να μην με φάνε. Νιώθω πως ό,τι και να κάνω δεν θα είναι ποτέ αρκετό. Γιατί τίποτα που έχει γίνει δεν ήταν αρκετό. Γιατί όλα όσα γίνονται, γίνονται γιατί το επιτρέπω εγώ κι εσύ.

Δεν έχει τελειωμό αυτή η κουβέντα. Αυτή η σκέψη. Απλά μ’ αρρωσταίνει.

Give Me The Cure

Filed under: επικαιρότητα;, προσωπικές παράνοιες

Θεϊστικές ριπές

Και σαν να μη μου ‘φταναν όλα, πέφτω και πάνω σε τούτη τη σελίδα και μένω κόκκαλο.

Αντ άι κουόουτ:

“Στη σειρά αυτή άρθρων περί αθεϊσμού, θα δούμε τον παραλογισμό που κρύβει η αθεϊστική κενότητα και αμάθεια. Και ευχόμαστε να μπορέσουν οι άνθρωποι αυτοί κάποτε να δουν την πραγματικότητα, χωρίς τα παραμορφωτικά γυαλιά τού λεγόμενου: “διαφωτισμού”. Γιατί εδώ στην Ανατολή, ουδέποτε χρειασθήκαμε “διαφωτισμό”. Το φως ποτέ δεν έλειψε από την αγία Ορθόδοξη πίστη τών Ρωμιών.”

Αλλά ναι. Δεν θα ήταν δυνατόν να λείπουν τέτοια σκοταδιστικά από τη “χώρα του Φωτός της Ορθοδοξίας”.

Επειδή αρκετά παρμένη είμαι με το θέμα των μπάτσων, θα επιστρέψω με εκτενέστερο άρθρο σχετικά.

Απλά μην ξεχνάτε: necessitas probandi incumbit ei qui agit.

Κανείς άθεος δεν υποχρεούται να υπερασπιστεί τη θέση του. Αυτή είναι η λογική θέση. Αντίθετα, οι θεϊστές έχουν το βάρος της απόδειξης των ισχυρισμών τους.

Μην αφήνετε κανέναν να σας επιβάλλει τίποτα. Ούτε μπάτσο, ούτε παπά.

Σκεφτείτε, διαβάστε, συζητήστε.

Δεν υπάρχει θεός.

Filed under: (αντι)θρησκευτικά

Music made for riots

Έξω βρέχει, ένα περίεργο κίτρινο φως ανακλάται στα φύλλα των δέντρων και στο κεφάλι μου έρχονται αυτά:

The mind can atrophy
such mediocrity
things aren’t what they seem
sometimes
and every waking dream
repeating central theme
if we don’t wake up do we die?
and when the best can be
worse than what’s usually
found it’s all between the lines
then patience starts to bleed
increasing enmity
its time to let the bullets fly

developed all exposure
revealing no composure
the gates are open wide
the wrecking ball is here
your chest contains no treasure
the prisoners are loose
we’ve come for you all

pay the expected fee
for the insanity
now the reflection’s deeply lined
all systems fail and seize
break down and spill the grease
aggressive tendencies designed

and every element
will force a consequence
it takes a slanted state of mind
then patience starts to bleed
increasing enmity
it’s time to let the bullets fly

I thought I knew what provocation was
I thought I knew what provocation was
I’ve eaten from the insane root that imprisons reason
It’s in my stomach like fire,
And like cancer and like a knife, I’ve been gunshot
Gotta let it go, gotta let it go, gotta let it go
It’s in my stomach like fire,
It’s in my stomach like cancer, it’s in my stomach like a knife, I’ve been gunshot

Goddamn no where place to be
Dying deep inside of me
Always standin’ on the inside lookin’ out
Can’t break a heart so strong with pride
It’s more than just being alive
I broke the rule with you I’m out

My only antidote to mental suffering is physical pain
I’ve eaten from the insane root that imprisons reason
I’ve eaten from the insane root that imprisons reason
It’s in my stomach like fire,
And like cancer and like a knife, I’ve been gunshot
Gotta let it go, gotta let it go, gotta let it go,
It’s in my stomach like fire,
It’s in my stomach like cancer, it’s in my stomach like a knife, I’ve been gunshot

Goddamn no where place to be
Dying deep inside of me
Always standin’ on the inside lookin’ out
Can’t break a heart so strong with pride
It’s more than just being alive
I broke the rule with you I’m out

Anthrax

Filed under: επικαιρότητα;, μουσική

Καμμία (γραφειοκρατική) αλλαγή

Νομίζει κανείς ότι με τα γεγονότα που τόσο μας έχουν συγκλονίσει αυτές τις μέρες, πως ίσως κάτι θ’ άλλαζε στις καθημερινές μας συμπεριφορές. Και η αλήθεια είναι ότι στον δρόμο που περπατάω και στο μετρό, πολύς κόσμος ακούγεται να σχολιάζει και να μιλάει σχετικά.

Φαίνεται όμως, πως ο γραφειοκρατικός τραμπουκισμός κάποιων δημοσίων υπαλλήλων διατηρείται στο ακέραιο ακόμα και σήμερα.

Φίλος, εχτές, στην προσπάθειά του να πάρει επιστροφή φόρου από την εφορία του αντιμετώπισε τα παρακάτω (η συζήτηση έγινε μέσω msn οπότε ανεχτείτε τα γκρίγκλις! Επίσης, σημειώστε ότι κι εγώ, σε παλαιό μου μπέρδεμα με μια εφορία και ερχόμενη αντιμέτωπη με δημοσιοϋπαλληλάκια, ΜΟΝΟ η αναφορά μου ότι “θα πάω στον ‘Εφορο” τους έκανε να με εξυπηρετήσουν. Λες και είπα “θα το πω στον δάσκαλο”. Ζώα.):

Ο χρήστης Voluntary Apraxia λέει:

sou periegrapsa ti fasi xtes stin eforia?

Ο χρήστης 50ft queenie λέει:

oxi!

Ο χρήστης Voluntary Apraxia λέει:

nai, pare skiniko loipon paw stin eforia 1 para 10. kleinei sti miamisi. paw sto tameio lew “geia sas, exw mia epistrofi forou apo to tmima kefalaiou”

mou leei “pigainte sto gkise gia tis epistrofes na sas dwsoun ti vevaiwsi k tin entoli plirwmis”

paw, vlepw mia afisa tis kastorias kollimeni sto tzami (na to pianei olo)

Ο χρήστης 50ft queenie λέει:

xD gamw

Ο χρήστης Voluntary Apraxia λέει:

paw ligo plagiws, vlepw enan typo na kathetai apo pisw

tou lew “syggnwmi, exw mia epistrofi, mporeite na mou dwsete ti vevaiwsi k tin entoli gia na paw sto tameio?”

me koitaei, mou leei “exw kleisei”

koitaw to roloi mou, mia para

tou lew syggnwmi, miamisi den kleinete?

mou leei nai, alla egw exw kleisei mexri tis miamisi

Ο χρήστης 50ft queenie λέει:

AKKAKKAKAR

Ο χρήστης Voluntary Apraxia λέει:

diladi tou lew ksananoigeis stis miamisi?

mou leei oxi, sxolaw

Ο χρήστης 50ft queenie λέει:

deadpan sou ta elege ol’ ayta fantazomai

oxi me enoxes i kati tetoio

Ο χρήστης Voluntary Apraxia λέει:

profanws

Ο χρήστης 50ft queenie λέει:

malista

Ο χρήστης Voluntary Apraxia λέει:

koitaw deksia, vlepw tin proistameni tou tmimatos

tis lew syggnwmi kyria, eiste i proistameni?

leei nai

tis lew miamisi den kleinete?

“nai, alla tis paraskeves den exoume synallages me to koino”

Ο χρήστης 50ft queenie λέει:

o.O Pempti! helloooo!

Ο χρήστης Voluntary Apraxia λέει:

“wraia, mporeite na peite ston kyrio na me eksypiretisei?”

Ο χρήστης Voluntary Apraxia λέει:

“sas eipa kyrie mou, tis paraskeves den exoume synallages”

tin koitaw

me koitaei

tis lew “einai pempti”

“DEN EXOUME SYNALLAGES TIS PARASKEVES KYRIE MOU!”

Ο χρήστης 50ft queenie λέει:

O.o

Ο χρήστης Voluntary Apraxia λέει:

“MA EINAI PEMPTI!”

koitaei imerologio

“ax kale dikio exete”

Ο χρήστης 50ft queenie λέει:

omg! ti tou eipe tou allou?

Ο χρήστης Voluntary Apraxia λέει:

telos pantwn, tis lew peite sas parakalw ston kyrio na me eksypiretisei

petagetai o allos k mou leei “kyrie mou sas eipa, den mporw. exw kleisei. kanw tis douleies pou exw gia avrio”

ton koitaw

ti kaneis?

tis avrianes douleies

tou lew, k epeidi esy thes na sxolaseis nwritera avrio egw tha prepei na parw pali adeia apo ti douleia mou k na erthw ti deytera?

Ο χρήστης 50ft queenie λέει:

mprabo!!

Ο χρήστης Voluntary Apraxia λέει:

mou leei “akouste kyrie, an exete parapono pigainte ston proistameno tis eforias na tou ta peite”. tou lew ok, paw. mou leei ena lepto na pame mazi. anevainoume ston 6o orofo

paei sto gkise tou prwtokollou. tou lew, na paw monos mou ‘h pame mazi ston dieythynti?

ena lepto leei, pame mazi. vazei tis ypografes klp sta xartia tou k mpainei sto grafeio tis ypodieythyntrias. Perimenw. vgainei eksw, mou leei ok, pame na sou vgalw ti vevaiwsi

1:20 ws ayto to simeio. to tameio kleinei stis 1:30

Ο χρήστης 50ft queenie λέει:

ti zwa

Ο χρήστης Voluntary Apraxia λέει:

pame katw, dinw afm klp. mou ti vgazei

mou leei pigainte panw ston 6o stin ypodieythyntria na to ypograpsei

paw. 1:28. teleiwnw. ksanakatevainw katw, kleidwmena. xtypaw, tipota

Ο χρήστης 50ft queenie λέει:

o.o

Ο χρήστης Voluntary Apraxia λέει:

arxizw na ta pairnw, katevainw katw, milaw me ton patera mou (den eixe sima stous orofous) k mou leei na paw ston eforo. opws anevainw, ston 1o orofo mpainei o typakos sto asanser, mpoufan, tsanta, komple na fygei. mou leei pou pas?

tou lew ston eforo na tou pw na parei tilefwno sto tmima sou na mou anoiksoun

e min ftanoume k ston eforo leei, k mou anoigei tin porta (apivdismenos), k paei pali sto gkise tou. tou dinw to xarti, mou to dinei pisw k mou leei pare k ypografi apo tin tade proistameni (ston idio orofo)

Ο χρήστης 50ft queenie λέει:

… :\

Ο χρήστης Voluntary Apraxia λέει:

a, en tw metaksy otan mpikame mesa eipe sti gkomena sto tameio na min kleisei tameio akoma. paw stin proistameni, milaei sto tilefwno, tis to deixnw, mou kanei noima: “perimene”

Ο χρήστης 50ft queenie λέει:

o.o

Ο χρήστης Voluntary Apraxia λέει:

koitaw gyrw mou, vlepw olo ton kosmo na me koitaei me miso mati

Ο χρήστης 50ft queenie λέει:

sixtir

Ο χρήστης Voluntary Apraxia λέει:

kleinei , meta apo kana 10lepto vazei ypografes (xwris kan na dei ti ypografei) k me ksanastelnei ston typako. teleytaia sfragida k ypografi, mou leei peraste sto tameio

paw sto tameio: “MA TI LETE KYRIE MOU EXW KLEISEI TAMEIO GIA SIMERA”

Ο χρήστης 50ft queenie λέει:

…

Ο χρήστης Voluntary Apraxia λέει:

arxizei na mou anevainei piesi

Ο χρήστης 50ft queenie λέει:

eleor

Ο χρήστης Voluntary Apraxia λέει:

lew, lypamai, tha prepei na to ksananoiksete. sas eipe o synadelfos sas na min to kleisete

stravwnei, arxizei na sixtirizei. mou metraei ta lefta, mou ta dinei, k efyga

Έτσι λοιπόν γίνονται οι δουλειές. Απειλές, νεύρα, καμμία εξυπηρέτηση, καμμία διάθεση. Παίρνεις άδεια από τη δουλειά μπας και βγάλεις άκρη, σου φέρονται σα σκατά, βγάζουν το άχτι τους για εξουσία και γίνονται μπάτσοι στη θέση των μπάτσων, τα παίρνεις κρανίο, φτάνεις στο σπίτι σου και σιχτιρίζεις.

Όταν βρεθείς στον δρόμο δεν θα ρίξεις πέτρα στην εφορία;

Filed under: επικαιρότητα;, προσωπικές παράνοιες

Κι άλλο!

Δεν σταματάει με τίποτα αυτή η έκφραση της πίκρας και του θυμού. Συνεχίζονται οι κινητοποιήσεις μαθητών και φοιτητών.

Το αρχιτομάρι είναι στις Βρυξέλλες και όσοι παραμένουν αναλώνονται σε κομματικές συγκρούσεις για εξουσία. Είτε αυτές είναι οι συγκρούσεις της Ν.Δ. με το ΠΑΣΟΚ για τη μεγάλη θέση, είτε εκείνες ανάμεσα σε ΚΚΕ και Σύριζα για τη μπουκιά της αριστεράς. Το Λάος δεν το αναφέρω καν. Αυτοί τρέχουν ξοπίσω από όποιο αμάξι εξουσίας τους βολεύει σαν αδέσποτα γαυγίζοντας τα γνωστά και αναμενόμενα.

Καμμία συνοχή. Καμμία συγκρότηση. Κανένα πλάνο.

Η οδύνη των πολιτικών μεταφέρθηκε στους καταστηματάρχες.

Being good gets you stuff
Being stuff gets you good
Good stuff gets you being
And wheelin’ and dealin’ and squelin’
Shit lives forever

Προσπαθώ να μην σκέφτομαι τι θα γίνει αν αυτό το έκτρωμα δεν τιμωρηθεί όπως πρέπει.

We drop our good side.

Filed under: επικαιρότητα;, μουσική

Argument

When they start falling executions will commence
Sides will not matter; now matter makes no sense
How did a difference become a disease?
I’m sure you have reasons; a rational defense
Weapons and motives, bloody fingerprints
But I can’t help thinking it’s still all disease
Here comes the argument
Folderol it’s all about strikes now
So here’s what’s striking me
That some punk could argue some moral abc’s
When people are catching what bombers release
I’m on a mission to never agree, here comes the argument
Here comes the argument, here comes the argument, here it comes.

Fugazi – Argument

Filed under: επικαιρότητα;, μουσική

Οι Μπάτσοι Χτυπάνε Ξανά

Το βρήκα στον null και το αναδημοσιεύω:

Συνοδευόμενο από την υπέροχη φωτογραφία που είδα στον Γιώργο Μαργαρίτη:

Filed under: επικαιρότητα;