Attack Of The Quasars

Icon

In girum imus nocte et consumimur igni

Τουτού (aka Βρουμβρουμ – μπιπμπιπ)

Έχω αρκετές φορές αναφέρει θέματα σχετικά με αυτοκίνητα. Κυρίως σε σχέση με το πόσο δεν χρειάζονται στην Αθήνα κ.ο.κ. Είπα λοιπόν, έτσι για διαφορά, να βάλω εδώ ένα από τα αγαπημένα μου αυτοκίνητα.

Το BMW Isetta είναι από τα πιο χαριτωμένα αυτοκίνητα που έχω δει ποτέ!

Γεννημένο στα μεταπολεμικά χρόνια από την ανάγκη της οικονομικής μετακίνησης βρήκε σπίτι σε πολλές χώρες με λιγάκι διαφορετική όψη και παρατσούκλια όπως “αυγουλάκι”. Η μπροστινή του πόρτα και τα στραβά του πόδια (ρόδες) ήταν τα χαρακτηριστικά που με έκαναν να το ερωτευτώ.

Όχι πως δεν μου αρέσουν και άλλα αυτοκίνητα που είναι πιό φαντεζί, αλλά αυτό είναι πραγματικά μοναδικό!

Άσε που και ακόμα και σαν μπατσικό δείχνει απίστευτα CUTE!

Με λίγα λόγια, το Isetta είναι απιστευταπίθανο! Περιμένω με χαρά το 2010 που θα βγάλει καινούργια βερσιόν του η BMW.

Filed under: προσωπικές παράνοιες

5 Responses

  1. Ο/Η sousi λέει:

    καλο το Ισετα, μα οχι σαν αφτο:

    http://en.wikipedia.org/wiki/Image:Trabant_RS02(ThKraft).jpg#file

  2. Ο/Η 50ft queenie λέει:

    Περί ορέξεως κολοκυθόπιτα (ενίοτε και σουβλάκι).

    Το δικό μου είναι ωραιότερο από το δικό σου! xP (νιάνιανιανιααααααααανιαααααααααααααααα)

  3. Ο/Η sousi λέει:

    ισε ανοριμι. τραμπ ρουλσ! :D

  4. Ο/Η Διαλεκτή λέει:

    καλέ είναι υπέροχο!!!!!

    <3 <3 <3

    θέλω!

  5. Ο/Η 50ft queenie λέει:

    @sousi: Πφφφφφφφφφφτ! Σιγά! xP

    @Διαλεκτή: Είναι είναι! ^__^

Leave a Reply

Ντισκλέιμερ! (Άι χαζ ιτ!)

Το παρόν blog δεν έχει διάθεση ενημερωτική κι εγώ δεν θέλω να γίνω δημοσιογράφος στη θέση του δημοσιογράφου. Διατηρώ το δικαίωμά μου να εκφράζω τις υποκειμενικές μου απόψεις με τον τρόπο που μου αρέσει. Αν δεν σας αρέσει, πηγαίντε στο δίπλα μαγαζί. Γεμάτος ο τόπος από δαύτα είναι. Αναδημοσιεύστε ελεύθερα (αν βρείτε τίποτα της προκοπής) και διαβάστε ασύστολα (αν μπορέσετε να κρατήσετε τα μάτια σας ανοιχτά από τη βαρέμαρα). Αν βρείτε κάποιο λάθος ή ανακρίβεια, διορθώστε με. Γράφω γιατί δεν ξέρω πώς είναι να μην γράφω και γιατί μ' αρέσει το "τσίκιτσίκι" του πληκτρολογίου. Εντζόι.