Βγήκα στο μπαλκόνι να πάρω λίγο αέρα (που τελικά ήταν ζεστός) και με χαρά είδα 4 διαφορετικά διαμερίσματα με φως.
Μετά σκέφτηκα… Γιατί “με χαρά”; Δεν ξέρω. Η σκέψη ότι είναι κι άλλοι γύρω που στις 3 είναι ξύπνιοι, με κάνει να νιώθω καλύτερα. Σκέφτομαι τι θα μπορούσαν να κάνουν ξύπνιοι κυριακάτικα τέτοια ώρα…
Δουλειά, χάζεμα, σεξ, ιντερνετ…
Τα κλειστά μας πατζούρια μαρτυρούν πως δεν θέλουμε να βλέπουμε ο ένας τον άλλον κι ας είμαστε με το μάτι γαρίδα.
Θα πέσω στα κρίσπι κλίν σεντονάκια σκεφτόμενη το φως στα παράθυρα να διαπερνάει τα πατζούρια και να μας κάνει να νιώθουμε λιγότερο μόνοι.
Γκούντνάιτ αντόραμπλ ρίντερ.
