Το τελευταίο ποστ του Χάρη και η αναφορά στο “Ιδιογράφως” ήρθε σε μια στιγμή περίεργη…
Από μικρή είχα ένα κόλλημα με τα γράμματα, τη γραφή, τους γραφικούς χαρακτήρες και τις γραφικές ύλες. Ποιό μολύβι “κυλάει” καλύτερα πάνω σε ποιό χαρτί, γιατί η πένα είναι καλύτερη από το στυλό, τι μελάνι ταιριάζει στο ύφος του γραπτού.
Ακόμη και σήμερα, με την τόση καθημερινή χρήση του υπολογιστή, μου είναι αδύνατον σε προσωπικό ή επαγγελματικό επίπεδο (εκτός του μπλογκ) να γράψω οτιδήποτε δημιουργικό κατευθείαν στο pc. Πρέπει να γράψω τον βασικό κορμό σε χαρτί. Προτιμώ με μολύβι. Το αγαπημένο μου χαρτί είναι εκείνο το κλασσικό legal pad, το κίτρινο με τις τρύπες στο πλάι και το εύκολο κόψιμο από πάνω. Γράφω με μηχανικό μολύβι (μύτες 0.5, 2Β) ή κάποιο από τα κλασσικά κόκκινα-χρυσά και φυσικά πένες, κυρίως με φαρδιά μύτη (ακόμα και οι πένες μιας χρήσεις είναι προτιμότερες από στυλό). Το χειρότερό μου είναι τα rollerballs. Ποτέ δεν κατάφερα να γράψω με δαύτα. Και μια μικρή αδυναμία ακόμα τα πολύ λεπτά μαρκαδοράκια (0.1 ή 0.2) αν το χαρτί είναι αρκετά λείο και γυαλιστερό.
Έχω ακόμα κάποια τετραδιάκια από την εποχή του σχολείου, στα οποία σχεδόν υποχρέωνα όποιον έβλεπα, να γράψει “κάτι” έτσι απλά για να δω και να έχω δείγμα του γραφικού του χαρακτήρα (ναι. ήμουν από μικρή προβληματική ;P)
(Φυσικά η PJ πάλι τα έχει πει όλα…)
Put the pen
To the paper
Press the envelope
With my scent
Can’t you see
In my handwriting
The curve of my g?
The longing
Oh
Who is left
That writes these days?
But you and me
We’ll be different
Take the cap
Off your pen
Wet the envelope
Lick and lick it
Oh
I need you
The time is running out
Oh baby
Can’t you hear me call?
It turns me on
To imagine
Your blue eyes
On my words
Your beautiful pen
Take the cap off
Give me a sign
I’d come running
Oh
It’s you
I want you
The Letter
Τα τελευταία χρόνια ακούω όλο και περισσότερους να παραπονιούνται ότι έχουν ξεχάσει πώς είναι να γράφουν κανονικά! Εμπρός. Πιάστε χαρτί και μολύβι (ή ό,τι σας ταιριάζει) και γράψτε κάτι. Οτιδήποτε! Αρκεί να κινηθεί το χέρι σας!
Θα επανέλθω κάποια στιγμή με τα δικά μου γράμματα…
ΥΓ: Πολλά συγχάρητήρια στους “Ιδιογράφως” για την εξαιρετική ιδέα!
Filed under: προσωπικές παράνοιες
