Ακούω από πολλές μεριές, αριστερές, δεξιές (και από κάποιες που δεν το περίμενα), ότι -λέει- στα χρόνια μας που ο μεγαλύτερος εχθρός είναι η παγκοσμιοποίηση και η πολιτισμική ισοπέδωση, η Ορθοδοξία (σήμερα αλλά και στο παρελθόν) λειτουργεί σαν άγκυρα, που δίνει βαρύτητα στην- και επαναπροσδιορίζει την- ταυτότητα του σύγχρονου έλληνα.
Χοχοχο!
Πρώτ’ απ’ όλα, θέλω να ξεκαθαρίσω ότι (όσο κι αν χτυπιέστε) δεν είμαι ούτε διεθνίστρια, ούτε χριστιανή, ούτε εθνικίστρια, ούτε δωδεκαθεΐστρια, ούτε αριστερή. Δεν είμαι τίποτα. Μετά από μελέτη και σκέψη, απορρίπτω σαν άσχετα με εμένα τα επιχειρήματα και (πάνω απ’ όλα) τον λόγο των σημερινών κομμάτων -αριστερών τε και δεξιών.
Και ερωτώ: αν η Ορθοδοξία είναι το σούπερ ισχυρό συστατικό (aka κύβος Knor) στη σούπα που λέγεται σύγχρονη ταυτότητα στην Ελλάδα, εγώ που είμαι άθεη… τι; Μου στερείτε το δικαίωμα να ΕΙΜΑΙ Ελληνίδα; Να ΝΙΩΘΩ Ελληνίδα;
Αν το βλέπουμε το θέμα με πραγματικά στοιχεία και όχι με φαντασίες και φιλοσοφίες, τότε θα έπρεπε η σημαία μας να έχει σχήμα φακέλου και πάνω ζωγραφισμένη σκηνή πίπας από τσόντα μαζί με ένα μεγάλο ΘΑ!.
Από πού κι ως πού ορίζει η Ορθοδοξία τον μέσο έλληνα; Αυτά που τον ορίζουν είναι το αυτοκίνητό του, αν πήδηξε την γραμματέα του, αν πήγε στο πιο μουράτο σκυλάδικο, πόσα ευρώ ξόδεψε εκεί, ποιόν ξέρει, ποιόν έχει να του κάνει ρουσφέτια, πού βόλεψε τον γιό του, πώς κατάφερε να γλυτώσει λεφτά από την εφορία, πώς η κόρη του βρήκε πλούσιο μαλάκα που της πήρε αμάξι, πώς φάνηκε έξυπνος και έχτισε το σπίτι του πάνω στην παραλία, πώς στο δεύτερο εξοχικό του κατάφερε να πετύχει αποχαρακτηρισμό για να χτίσει, ότι αδειάζει το τασάκι του αυτοκινήτου στον δρόμο, ενώ περιμένει να αλλάξει το φανάρι, ότι πάρκαρε όπου γούσταρε και δεν τον νοιάζει άμα πάρει κλήση γιατί ο ξάδερφός του είναι στην τροχαία…
ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ Η ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ ΓΑΜΩΤΟ; Τι ορίζει; Τι βάρος δίνει; Ποιόν χαρακτηρίζει;
Ο μέσος έλληνας πάει στην εκκλησία κάθε Ανάσταση, για να δείξει η γυναίκα του τα καινούργια της ρούχα κι εκείνος το αμάξι του. Σταυροκοπιέται και στρέφει τα μάτια στον ουρανό ελπίζοντας να βάλει ο θεούλης το χεράκι του και να ψοφήσει επιτέλους εκείνη η κατσίκα η θεία Έλλη, να πάρουνε το οικόπεδο να το δώσουνε αντιπαροχή. Βρίσκουν τον Χριστό τις δύσκολες ώρες, αντιγράφοντας τον ηγέτη τους, παρακαλώντας να πάρει την αρρώστια τους και να την δώσει σε κάποιον άλλον.
Εγώ (και πολλοί ακόμα) δεν είμαστε έτσι. Δεν οδηγώ αυτοκίνητο γιατί αγαπώ την Αθήνα, δεν πετάω τα σκουπίδια από το μπαλκόνι, δεν γουστάρω την “παγκοσμιοποίηση”, δεν ζητάω ρουσφέτια, δεν μισώ τους μετανάστες, δεν έχω “μέσον”, δεν εύχομαι το κακό του άλλου, δεν είμαι χριστιανή.
Ποιά είναι η δικιά μας η ταυτότητα λοιπόν; Και γιατί την στερούμαστε υπέρ των πολλών; Γιατί δεν την διεκδικούμε;
Είμαστε λιγάκι παραιτημένοι νομίζω. Και είναι κρίμα να εκχωρούμε τη λέξη “Έλληνας” στα καθίκια κάθε είδους για να την βρωμίζουν έτσι. Θα μπορούσαμε να την πλύνουμε λιγάκι. Να την τινάξουμε και να την σιδερώσουμε. Με λίγη χλωρίνη όλα φτιάχνουν.
*Update: Μόλις θυμήθηκα και την άπαιχτη ατάκα “Έλα, μην μπερδεύεις την φιλοσοφία σου με την πολιτική… Ο Χριστόδουλος έκανε κάποια σοβαρά βήματα για την διασφάλιση και τη συνέχιση της ελληνικής ταυτότητας” (όχι, δεν μιλούσε για τα δελτία αστυνομικής ταυτότητας).
1. Το ποιός ήταν ο Χριστόδουλος το ξέρω πολύ καλά. Ας μην κρυβόμαστε πίσω από το δαχτυλάκι μας. Και είναι ντροπή αυτό το φασιστοειδές να το υπερασπίζονται πρόσωπα της ένδοξης επαναστατικής αριστεράς™! Τι άλλο θ’ ακούσουνε τ’ αυτάκια μου;;
2. Με το μπαρδόν, αλλά εγώ μεγάλωσα πιστεύοντας ότι η “πολιτική” είναι τρόπος ζωής. Πολιτική όπως την εννοώ εγώ βέβαια, όχι όπως την κατάντησαν τα μούτρα σας. Πολιτική είναι και η φιλοσοφία μου, και η άποψή μου, και η καθημερινότητά μου, και το τι βλέπω στην τηλεόραση, και το τι διαβάζω και ΟΛΑ!
Filed under: (αντι)θρησκευτικά, προσωπικές παράνοιες
famous last words