Τι ‘ν’ αυτόοοο που το λέεενεε αγάαααααααπηηηηη;
Τι ‘ν’ αυτόοοοοοοοοοοοο;
Τιιιιιι ‘ν’ αυτόοοοοοοοοοοοοο;
Αχέμ.
Μου φαίνεται περίεργο ότι τόσοι πολλοί άνθρωποι θα κάνουν τα πάντα για να σε πείσουν πόσο λάθος είσαι, όταν εκφράσεις την απλή γνώμη πως η αγάπη είναι θέμα βιολογικό και εξελικτικό και χρηστικό.
Θα χτυπηθούν μέχρι πτώσης, θα σε αποκαλέσουν “ψυχρό”, “ρομπότ” και άλλα τέτοια γραφικά.
Για μια ακόμη φορά θα πω ότι: η χαρά του να καταλαβαίνεις πώς λειτουργεί κάτι είναι απείρως μεγαλύτερη από το να χρησιμοποιείς ή να σου συμβαίνει αυτό το κάτι χωρίς να το καταλαβαίνεις.
Ήρθε η ώρα να ξεδιαλύνουμε το τοπίο. Να συμφωνήσουμε στους ορισμούς τουλάχιστον!
Θεωρώ τους παρακάτω ορισμούς σωστούς:
Nerd: A person who, although having good technical or scientific skills, is introspective and generally introverted.
Geek: A person intensely interested in a particular field or hobby, generally at the expense of broader social interaction. Often used with an attributive noun (eg. computer geek, music geek, film geek, etc).
Dork: A quirky, silly and/or stupid, socially inept person, or one who is out of touch with contemporary trends. Often confused with nerd and geek, but does not imply the same intelligence level.
Νομίζω πως το καλύψαμε το θέμα.
Θα κοιμηθώ ήσυχη απόψε.
Ξέρω ότι μπαίνουμε στην καρδιά του γαμοκαλοκαιριού όταν…
-Δεν μπορώ παρά να κάνω ντους 4 φορές τη μέρα
-Αντί να πίνω νερό από ποτήρι, καταπίνω λίτρα με μπουκάλια
-Δεν έχω καμία διάθεση να κάνω τίποτα
-Γκρινιάζω περισσότερο απ’ ότι συνήθως
Ε, που θα πάει… θα έρθει κι ο Σεπτέμβρης να ησυχάσουμε!
Σε στιγμές απόλυτης ιντερνετικής απόλαυσης, έχω το χόμπι να ψάχνω ορισμούς στο google. Γράφεις “Define:…” προσθέτεις τη λέξη της αρεσκείας σου, και κολλάς.
Οι μάταιες φιλοσοφικές μου αναζητήσεις με οδήγησαν στο define: truth. Χοχοχο.
“Conformity to reality or actuality”
“The most adequate comprehension of reality that man’s mind and reason make accessible to him.”
“The meaning of the word truth extends from honesty, good faith, and sincerity in general, to agreement with fact or reality in particular.”
“TheTruth.com is an anti-smoking campaign in the United States.”
“Truth is the official full-length version of the demo album of the same name released by Christian rock singer, and Stryper frontman, Michael Sweet.”
“True facts, genuine depiction or statements of reality.”
Τι σκατά είναι η αλήθεια, αλήθεια; Κατά πόσο μπορούμε να συμφωνήσουμε σε μια αντικειμενική αλήθεια και σε σχέση με τι;
Περίμενες απάντηση;
Χα!
Βρες τη μόνος σου, μοναδικέ μου αναγνώστη! Εγώ δίνω ερώτημα. Δώσε εσύ απάντηση!
Πόσο μαλάκες είμαστε όταν είμαστε πιτσιρίκια.
Χάρηκα που σε ξαναβρήκα! ^__^
(Ναι, ξέρω. Όλο το ποστ είναι inside joke. Αλλά αφού με ξέρεις τώρα, μοναδικέ μου αναγνώστη… Είμαι λίγο του εφήμερου ποστ στη μπλογκόσφαιρα της πληροφόρησης. Ντίλ γουιδ ιτ.)
He came riding fast like a phoenix out of fire flames
He came dressed in black with a cross bearing my name
He came bathed in light and the splendour and glory
I can’t believe what the lord has finally sent me
He said dance for me, fanciulla gentile
He said laugh a while, I can make your heart feel
He said fly with me, touch the face of the true god
And then cry with joy at the depth of my love
Ακόμα παίζει στο κεφάλι μου.
Περπατούσα στα πουά πεζοδρόμιά μας.
Κι αναρωτιόμουν πόσο διαφορετικά γούστα έχουμε στις τσίχλες.
Δηλαδή… οι διαφορές στα μεγέθη των πουά είναι μάιντμπόγκλινγκ!! Από έξτρα μικρό πουά, ως υπερτεράστιο!
Εμένα μου αρέσει αυτό το πουά. Σαν χάρτης Ντι-Εν-Έι.
Μπορεί κάπου, κάποτε, να έχω πατήσει ένα μικρό κομμάτι από σένα, μοναδικέ μου αναγνώστη…
Κοίτα το βίντεο στο πόστ του Μαργαρίτη.
Του αρέσουν οι Νιρβάνα; Θέλει να νιώσει σαν τον Κέρτ; Προτείνω: να τον γαμάει κάθε μέρα μια πατσαβούρα καθώς του χώνει βελόνες στα μάτια και… (here’s my favourite part)
…ένα πρωί ξυπνάει και νιώθει κάτι στο στόμα του. Ανοίγει τα μάτια του και κατευθείαν εστιάζει στην κάνη ενός όπλου. Το βλέμα του ταξιδεύει πιο ψηλά. Τα μάτια του σταματάνε στα μάτια μου.
“Ohai! I heard you wanted to cash in on Kurt. Now DIE!”, λέω και πιέζω τη σκανδάλη.
Εχτές ξαναβρήκα κάποια παιδικά μου βιβλία. Εκτός από τις κλασσικές αγάπες (Τριβιζάς, Κυριτσόπουλος, κάτι ρώσικα -βλ. αριστεροί γονείς-, κάτι απίθανες ιστορίες με ποντίκια που τρώνε το ίδιο το βιβλίο που τα φιλοξενεί και φυσικά τη “Λιλή που είχε Ίσκιο Αγοριού”**), πέτυχα και δύο βιβλία που με έκαναν σχεδόν να χοροπηδήξω!
Πρέπει να ήμουν γύρω στα 7-8 όταν πρωτοέπαθα κόλλημα μ’ αυτά τα βιβλιαράκια! Αλλά θυμάμαι πως δεν ήθελα να κάνω τίποτε άλλο παρά να παίζω, προσπαθώντας να νικήσω τους διαβολικούς σκελετούς, τους μάγους, κρατώντας απίθανα σπαθιά κ.ο.κ.
Η σειρά (έμαθα τώρα που το έψαξα) ήταν απίθανα πετυχημένη και υποθέτω ότι κι άλλοι από εσάς το διάβαζαν μικροί! Να ενώσουμε δυνάμεις! xD
Επίσης, ή ήμουνα πολύ πιό έξυπνη όταν ήμουν μικρή, ή απλά τώρα έχω χαζέψει, γιατί οι οδηγίες μου φαίνονται πολύ περίπλοκες!
“The story focuses on the fictional world of Magnamund, where the forces of good and evil fight for control of this planet in a final showdown. The protagonist is Lone Wolf, last of his caste of warrior monks known as Kai lords. The book series is written in the second person and recounts Lone Wolf’s adventures as if the reader is the main character. As Lone Wolf, you make choices at regular intervals throughout the story which then change the course, and the final outcome, of the book.”
Απόσπασμα: “166-Μπροστά σου έχεις μια διαβολική παρουσία. Το μυαλό σου το ερευνά ένα πλάσμα πανίσχυρο που δεν το ορίζει ο χρόνος και πρέπει ν’ αμυνθείς. Η μάχη έχει αρχίσει και κινδυνεύεις. Είναι ένα μακρόχρονο και επώδυνο μαρτύριο κατά τη διάρκεια του οποίου έχεις διάφορες φαντασιώσεις που σε προκαλούν και σε τρομοκρατούν. Μετά απ’ αυτό πρέπει να χάσεις 4 βαθμούς Αντοχής και να προχωρήσεις όπως μπορείς στο τούνελ. Γύρισε στο 104.”
